Japans restaurant Oishi Fusion

Column: De calamiteit

Hoe snel en goed worden inwoners van Sliedrecht op de hoogte gesteld als er een calamiteit is? 

Ik vroeg me dat af. Bij chemiebedrijf DuPont was donderdagmorgen een incident, waarbij een stof vrijkwam. De wind was zuidelijk, richting Sliedrecht, kracht 4. Sliedrecht24 kwam al snel met een artikel, nadat bekend was wat er aan de hand was. Wat nu als Sliedrecht moest worden geëvacueerd? Dat zette me voor de zoveelste keer aan het denken. 

De Wateroverlast in 1995. Verslaggever Peter Donk voor Omroep Gelderland in gesprek met toen premier Wim Kok. 

Gelukkig hebben nog niet met een algehele of gedeeltelijke ontruiming van het dorp Sliedrecht te maken gehad sinds de Watersnood van 1953. Maar de infrastructuur die in de jaren daarna is aangelegd, maken ons kwetsbaar. Denk aan de snelweg A15 met al het verkeer inclusief chemisch- en (explosief) gevaarlijk transport. Maar denk ook aan soortgelijk vervoer door schepen op de Merwede en – ik noemde het al – bepaalde bedrijven binnen of net buiten Sliedrecht met gevaarlijke (chemische) stoffen.

Als inwoners van dit lintdorp zijn we misschien persoonlijk voorbereid op een ramp. Je hebt misschien een radio en batterijen in huis, middelen om jezelf te verzorgen als je wonden oploopt of iets klaar staan als een tas met belangrijke spullen. Ik weet het niet. 

Wat ik wel weet dat het dorp op de weg verandert in een chaos als er echt wat gebeurt. De doorgaande wegen lopen finaal vast, inwoners komen hun woonwijk niet meer uit, we zitten gevangen… En welke kant moet je op ‘vluchten’? Wie is er verantwoordelijk om ons op deze zaken voor te bereiden? Is dat de gemeente of ben je dat zelf?

Ik denk dat het zowel de gemeente is als jij als inwoner. We denken dat het allemaal wel los loopt, dat het zo’n vaart niet loopt en dat we op het moment zelf wel zien wat we doen of moeten doen.

Ik ben daar niet gerust op. Heb door mijn andere werkzaamheden in de journalistiek op beeld veel rampspoed voorbij zien komen. Waarschuw mijn dochter vast vaker, dan een gemiddelde vader voor dingen in onze maatschappij.

Het was 25 jaar geleden dat ik als radioverslaggever voor de regionale zender Omroep Gelderland verslag deed van het hoge water. Het was januari / februari 1995 en Gorinchem-Oost moest ontruimen. Een evacuatie. Ik zag de chaos. Dat wil ik zelf niet aan de lijve gaan ondervinden. 

Wie denkt hier wel eens over na?

Peter Donk
redactie Sliedrecht24

Let op! Een column bevat altijd een mening en mag prikkelen. Dit artikel staat dan ook op de pagina Opinie. Elke lezer mag een column aandragen (let op: de column is echt een column en geen ingezonden brief).

5 gedachten over “Column: De calamiteit”

  1. Goede column. Je kan een evacuatie plan hebben maar bent afhankelijk van de bewoners die op dat moment onberekenbaar zijn. Dan zijn er nog een beperkt aantal mensen die het nodig vinden om te gaan kijken op de rampplek , hulpverleners het werken onmogelijk maken. Ik ga er vanuit dat bij een grote evacuatie het een grote chaos wordt en niet verder kom als de hoek van de straat. Al denk ik dat de kans klein is. Maak voor jezelf de afweging of je je veilig voelt in je woon omgeving. Zo niet ga op zoek naar een andere locatie. Een hutje op de hei. Kan je ook getroffen worden door de bliksem hoe groot is die kans?

  2. Nu ik er (weer) over nadenk:
    1. Is er een calamiteitenplan, al dan niet met evacuatie optie, van de gemeente bekend?
    Zo ja: Waar is dat voor het publiek te vinden of op te vragen?
    2. Wil de gemeente haar calamiteitenplan, eventueel: beknopt, delen met haar inwoners?
    Is er in dat plan een risico analyse opgenomen, waaruit blijkt, welke risico’s bij welke
    calamiteiten welk deel van de gemeente, lees: de inwoners, lopen?
    3. Welke politieke partijen houden zich hiermee bezig en hoe vertalen zij dat naar de
    inwoners?
    Met een duidelijk antwoord op bijvoorbeeld bovenstaande vragen kunnen we als inwoners
    de discussie voeren en met suggesties voor verbetering komen bij de gemeente.

    Ik weet, waarover ik spreek:
    Een aantal jaren geleden werkte ik op de Eemhavenweg, het Heyplaatgebied, toen
    in Rotterdam-West problemen waren met een chemisch bedrijf.
    Gegeven de heersende windrichting dreigde evacuatie van het gebied.
    Het ging gelukkig niet door, maar ik moet er nog niet aan denken hoe het zou zijn afgelopen: over de enige weg naar de Waalhaven en verder in een periode dat de RDM nog in vol bedrijf was!

    En een aantal jaren geleden verscheen er in het Rotterdamse een boekje met het rampscenario
    van een tanker, die op de Maas met een ander schip in aanvaring kwam.
    De (evacuatie) problemen, die geschetst werden in het boekje, waren toen al griezelig actueel!

    Al met al een onderwerp, waarover iedere inwoner van ons dorp samen met de gemeente
    eens goed en snel moet nadenken. Daarom ook dank voor de wake up call van de column

  3. Ik denk dat hierbij ook een groot verwijt te maken is naar de gemeente Sliedrecht. Welke gemeente haalt het nu in z’n hoofd om klem naast een chemisch bedrijf een complete woonwijk te bouwen met maar 1 ontsluitingsweg?
    Diezelfde woonwijk wordt doorkruist door hoogspanningsnet van TenneT waaruit onderzoeken blijkt dat je maar beter niet te dicht onder een mast kunt wonen.
    De gemeente Sliedrecht boeit dit blijkbaar niet zo. Ze wil blijkbaar liever zoveel mogelijk inwoners want dat levert geld op.

  4. Nu de oplossing ligt in het feit dat men gewoon niet in staat is om adequaat hierop te reageren.
    Geen Professionals en Middelen heeft.
    Daar moeten we het als Burger maar mee doen.

  5. Nou, dat is een goeie! Er gebeuren echt veel teveel incidenten bij Dupont. Deze incidenten zijn al rampzalig voor onze gezondheid, je ziet het niet maar het sluipt wel.
    Inderdaad goed om over na te denken als de boel daar een keer ontploft of ergens in de buurt! Zelf maar allert blijven.
    Dankjewel voor de column!

Plaats een reactie

*=Verplicht veld