Deze periode op weg naar de verkiezingen van de lokale gemeenteraad zie je ook weer veel video’s, foto’s en ander beeldmateriaal van de diverse partijen en kandidaten. Soms wordt er professionele hulp ingehuurd om de politici goed in beeld te brengen. Maar je ziet vooral puur amateurswerk. Dat laatste heeft zeker een bepaalde charme, want het voelt altijd lekker dorps als ik die media-uitingen langs zie komen. Het is aaibaar, zeg maar. Maar soms is het ook echt armoe, sorry dat ik het zeg.
Misschien heb je ze ook langs zien komen. Video’s waarin kandidaten een quote of speerpunt lanceren. Hun gezicht vol in camera en met alle goede bedoelingen. Maar de kwaliteit van geluid is soms bedroevend. Nu worden mijn oren wel steeds slechter bij het opklimmen van de leeftijdsladder, maar de kwaliteit van getoonde geluidsopname werkt daar soms niet ten positieve aan mee. Omgevingsgeluiden zoals die van omstanders of wind belemmeren om de gewenste boodschap goed over te laten komen. In deze tijd heeft iedereen een camera op zak, maar het gebruiken van zo’n camera is een kunst die helaas meerdere kandidaten-raadsleden ontberen. Mijn advies zou zijn: doe het goed of doe het niet. Want een boodschap die niet goed overgebracht wordt en niet goed overkomt, werkt namelijk averechts. Dat kan dus een kiezer besluiten om niet op je te gaan stemmen. Als je ‘slecht’ campagnemateriaal levert, of er zelfs minimaal moeite voor neemt, kan ik dan wel vertrouwen op kwalitatief raadswerk?
Een 2e advies, als ik die mag geven, is … kijk je opname eerst zelf een paar keer terug voordat je hem online gooit. Of laat hem eerst door een paar partijgenoten bekijken. Dat voorkomt veel miscommunicatie. Hier ligt zeker een duidelijke taak en verantwoording voor de campagneleider, maar of die gezien en serieus genomen wordt, is de vraag.
Van officiële campagnefilmpjes mag je toch best wel een beetje serieuze voorbereiding, een goede uitvoering en misschien zelfs enige nabewerking verwachten? In elke partij zitten echt wel personen die wat meer verstand hebben van camerastandpunten, belichting, geluid, etc.
En dan heb ik het nog geeneens over de soort boodschap die je wilt zenden naar de kiezer toe. Waar is de creativiteit? Het alleen zoveel mogelijk spuien van woorden zoals Verbinding, Participatie en Samen is echt niet voldoende hoor. Laat ik daar in deze column nu maar niet verder op ingaan.
Sommige partijen zijn al langer redelijk goed bezig om sociale media met beeld en geluid toe te passen in hun communicatie met de achterban en inwoners. En voor mij heeft het charme als dit niet alleen in verkiezingstijd plaatsvindt, maar gewoon de volledige 4 jaar. Partijen die zich alleen deze campagneperiode verplicht voelen om iets te zenden naar dorpsgenoten op deze wijze vallen sowieso voor me af. Ik verwacht meer communicatie terug voor mijn stem op zo’n partij. Maar een ander vindt het waarschijnlijk prima om na de verkiezingen 4 jaar lang geen enkel eigen initiatief te zien en te horen op dit gebied van communicatie vanuit zijn partij. Er zijn namelijk ook inwoners die stemmen wanneer het moet en daarna willen ze er 4 jaar niets mee te maken hebben, lijkt het. Een ideale combinatie met een ‘nietszeggende’ partij dus.
Deze weken zie ik ook veel foto’s langskomen van kandidaten. Als verhalenverteller let ik altijd op wat zo’n persoon op de foto uitstraalt. Welk verhaal zit daarachter? Wat zegt de houding van de persoon mij? Hoe staan de ogen? Is het individu ontvankelijk voor mij als kijker, of neemt hij of zij bijv. een quasi-zelfverzekerde, doch zeer gesloten houding aan? U kent de welbekende armen-over-elkaar-houding vast wel. Of de ‘handen-in-de-zakpose’. Een verwarrende boodschap wordt daarmee uitgezonden. Zeker als die ook nog eens met een zeer gemaakte lach gecombineerd wordt. Mijns inziens valt er nog veel ‘winst’ te behalen voor de Sliedrechtse politieke partijen op dit gebied.
Persoonlijk ben ik erg van de non-verbale communicatie. Als professioneel opgeleide contactclown (google maar eens wat dat nu weer is) ben ik erg bewust en gevoelig voor dit stuk communicatie.
Wist u dat maar 7% van de communicatie bestaat uit woorden, 38% uit stemgebruik (intonatie, articulatie, etc.) en 55% uit lichaamstaal? Ook bekend als 7/38/55-regel. De meeste mensen zijn zich hier helemaal niet van bewust.
Tijdens verkiezingsactiviteiten zijn sommige, wat meer ervaren kandidaten, zich hier meer van bewust en ‘spelen’ dit spel dan ook zo goed mogelijk. Maar ik kijk niet alleen naar het ‘poppenspel’ tijdens de verkiezingsperiode, maar juist ook daarvoor. Let er maar eens op tijdens bijv. raadsvergaderingen of informatiebijeenkomsten hoe raadsleden en collegeleden zich uiten. Woorden komen soms niet overeen met lichaamstaal. Een handdruk aan u met de mooie woorden “fijn u te zien”, terwijl het college- of raadslid alweer over uw schouder heenkijkt naar de volgende persoon of gewoonweg wegkijkt, lijkt iets kleins, maar zegt juist zo ontzettend veel. Dat er tijdens de campagne wel meer de moeite genomen wordt om mij in de ogen te kijken, zegt me dus helemaal niets. Correctie, zegt me juist alles. Er wordt een campagnespel gespeeld en dat is het soort theater waar ik persoonlijk allergisch voor ben.
Kortom … genoemde zaken lijken allemaal kleine dingen, maar het heeft, vooral onbewust, echt grote impact in de beeldvorming. En het onderbewustzijn stuurt nu eenmaal de keuze van een kiezer. Psychologisch zeer interessante stof, kan ik u zeggen. Er zijn meerdere leuke en leerzame onderzoeken die gaan over deze beïnvloeding door beeldmateriaal. Misschien goed om als campagnestrateeg hier eens wat meer over te lezen?
En natuurlijk mogen we niet vergeten dat er nog een hele ‘belangrijke’ beelduiting tijdens verkiezingstijd is, namelijk de verkiezingsposter, maar daar zal ik een aparte column aan gaan wijden, denk ik. Want ook daar zie je bewuste en onbewuste communicatie, wat best wel interessant, grappig en leerzaam is. Wie weet de volgende keer.
Benieuwd welke beelduitingen we de komende week weer voor onze kiezen krijgen.
Peter de Borst
verhalenverteller, spreker en woordkunstenaar bij GaafWoord
Let op! Een column bevat altijd een mening en mag prikkelen. Dit artikel staat dan ook op de pagina Opinie. Elke lezer mag een column aandragen (let op: de column is echt een column en geen ingezonden brief).
Aangetekend dat foto’s letterlijk momentopnamen zijn. Als je het artikel opent, zie ook dat mensen in gesprek zijn.
Leuk geschreven column, Peter.
Wat mij vooral bijbleef was het voorbeeld van het initiatief van het CDA, dat zegt te willen ontmoeten en verbinden, terwijl de bijbehorende foto juist het tegenovergestelde uitstraalt: een team dat letterlijk de rug toekeert. Deze foto en artikel is op Sliedrecht24 nog te zien. Tsja.
Het beste “beeld en geluid” is denk ik toch een eerlijke boodschap overbrengen. Het geluid uit je hart laten komen i.p.v. verkooppraatjes. Hier hebben wij namelijk niks aan.
Het beste “beeld en geluid” zal b.v inspreken voor de gemeenteraad zijn als inwoners. Laat zien hoe geïnteresseerd partijen echt in je zijn. Wij inwoners worden om een stem gevraagd in deze verkiezingstijd. Laat het letterlijk en figuurlijk zijn.
Laten wij inwoners zelf onze stem laten horen.