VERKIEZINGSCOLUMN: ‘Verkiezingsposter’

De afgelopen weken kon je er al een aantal langs zien komen op sociale media. Maar sinds kort zijn ze weer alle 7 te bewonderen op de verkiezingsborden in ons dorp. De verkiezingsposter! De eye-catcher van een politieke partij op weg naar gemeenteraadsverkiezingen. 

 

 

Sommige partijen gaan voor lekker vertrouwd en bekend, maar misschien wel een beetje de gemakkelijke weg. De overbekende gele poster van PRO Sliedrecht met de slogan ‘Hart voor je dorp’ valt qua kleur altijd goed op. Zelfs van afstand, want teksten goed lezen terwijl je in je heilige koe langsraast is natuurlijk onmogelijk. En is ook niet de bedoeling i.v.m. verkeersrisico’s. Gelukkig staat op hun poster ook weinig te lezen. Het hart als symbool zegt voldoende, zullen ze denken. Maar mocht je even beter kijken, dan zie je wel een klein verschil t.o.v. voorgaande jaren. Een klein hartje met een afbeelding van een baby. Menig inwoner zal deze kleine knipoog waarschijnlijk niet snappen. Grappig, maar als de meerderheid er niets van begrijpt, mist het misschien wel zijn doel. Een van de raadsleden heeft een kindje gekregen afgelopen jaar en men heeft bedacht dat dit een plekje verdient op de verkiezingsposter. PRO voor jong en oud of zoiets? Een afbeelding van een baby heeft altijd een hoge aaibaarheidsfactor, maar aaibaarheid en politiek is wel een bijzondere combinatie. (by the way, niets afdoend aan dit kleine wondertje natuurlijk).

 

Nog een verkiezingsposter waarop geen breed lachende lijsttrekker de aandacht staat op te eisen, is die van D66. Zeer duidelijke poster zonder enige afleiding. Hou het simpel was misschien wel de gedachte. Maar saai en simpel liggen soms dicht bij elkaar. Komt een beetje bij me over dat ze geen enkele inspiratie hadden. Een verkiezingsposter mag toch ook wel een beetje prikkelen en nieuwsgierig maken, of niet? Het is dat er Sliedrecht op te lezen valt, want anders had deze poster ook zomaar in Dordrecht of Amsterdam kunnen hangen. Beetje eenheidsworst. Of zou de slogan ‘Het kan wél’ al voldoende prikkelen? Want wat kan er wel? Wanneer kan het wel? Waarom kan het wel? Hoe kan het wel? 

 

De 3e partij die bewust geen gezicht plaatst op hun poster is Slydregt.NU. De partijkleuren blauw en wit trekken de aandacht. En het geel van de trotse, mooie Sliedrechtse vlag knalt er duidelijk en goed vanaf. Dat ze daarmee benadrukken dat Sliedrecht centraal staat, is wel duidelijk. Sowieso zie ik de Sliedrechtse vlag weinig in ons dorp. Heb jij er eentje thuis en vlag je er wel eens mee? Zouden we misschien best wel meer mogen doen of niet? Dat de landelijke driekleur ook nog eens een plekje heeft op de poster is leuk, maar voor mijn gevoel overbodig. Het trekt zelfs een beetje mijn aandacht weg bij het geel van Sliedrecht en dat kan toch niet de bedoeling zijn? Let wel, het rood-wit-blauw zit zeker ook diep in mijn hart als veteraan, maar op een lokale verkiezingsposter in ons baggerdorp … ik weet het niet. De slogan ‘Het roer om!’ vind ik dan wel weer leuk gevonden en dat een afbeelding van een roer ook een plekje heeft gekregen is natuurlijk helemaal passend. Benieuwd welke andere bagger- en maritieme kreten we de komende periode nog gaan horen. ‘Volle vaart vooruit’ en ‘Met de poten in de bagger’ zouden zeker niet misstaan bij sommige politieke dossiers zoals Winklerplein en Watertorenterrein. 

 

Natuurlijk zijn er partijen die hun trotse lijsttrekker prominent een plek geven op zo’n verkiezingsposter. Het kan maar duidelijk zijn wie de kar trekt de komende 4 jaar zullen ze waarschijnlijk denken. Op de poster van de VVD prijkt het gezicht van de opgestapte wethouder, tevens nu lijsttrekker, tevens geambieerde wethouderskandidaat voor de komende raadsperiode. Maar als de VVD in de coalitie komt, dan is deze persoon toch niet meer de kartrekker van de lokale liberalen? En we stemmen toch niet voor een wethouder, maar voor een toekomstig raadslid? Vind het persoonlijk altijd verwarrend als de lijsttrekker, nummer 1, ook tevens wethouderskandidaat is. Ik wil juist dat zo’n lijsttrekker dan ook fractievoorzitter wordt en de fractie de komende jaren aanstuurt en mijn belangen behartigt in de politieke arena. Maar ach … elke partij gaat zijn eigen, doch soms voor mij ondoorgrondelijke wegen. 

 

Aan de andere kant weet ik nu wel bij de lokale VVD wie wethouder gaat worden als ze weer op het pluche komen, want bij sommige andere partijen blijft dat wel vaag. We kiezen geen wethouder in maart, maar het kan echt geen kwaad als een partij al een beetje laat doorschemeren wie ze voor ogen heeft. Want voordat je het weet halen ze ergens elders buiten het dorp een uitgerangeerde wethouder of beroepsbestuurder vandaan die in basis helemaal niets met ons dorp heeft. En eerlijk gezegd, dat past niet bij mijn beeld van lokale gemeentelijke politiek. Sliedrecht heeft genoeg eigen talent en die hoeft echt niet van buiten te komen. 

 

En betreffende de lokale VVD … wat de kiezer nu vindt van het feit dat deze wethouderskandidaat juist opgestapt is als wethouder wegens gedoe en nu opnieuw dezelfde ambitie heeft, laat ik bij u als kiezer. Of het helemaal tactisch slim is, weet ik niet; het is wel transparant. Als ik dan de slogan ‘Bouwen aan morgen met rust in je portemonnee’ lees op de poster, krijg ik meer vragen dan antwoorden. Ik krijg dan toch een soort error in mijn hoofd; de combinatie van de opgestapte wethouder, het bouwdossier raadhuis waar ie over struikelde (o.a. over de financiële situatie en meerkosten) en deze slogan snap ik niet helemaal tactisch gezien. Maar ach … ik ben dan ook niet de campagnestrateeg van de lokale VVD. 

 

SGP-CU prijkt ook met een duidelijk zichtbaar hoofd op hun poster. Mooi dat op de achtergrond ons prachtige raadhuis te zien is. Al blijkt het dossier Raadhuis een struikelpunt en kan dit ook komende raadsperiode de perikelen nog flink bezig gaan houden. Deze partij voert de slogan ‘Bouwen op vertrouwen’ op hun verkiezingsposter. Mooie, krachtige zin en het rijmt ook nog eens. Heel benieuwd hoe ze dit de komende 4 jaar gaan waarmaken, want de bouwdossiers in ons dorp floreren niet echt m.b.t. het woordje Vertrouwen, merk ik. Daar is echt nog werk aan de winkel en prima dat de partij deze handschoen blijkbaar oppakt. Heb hoge verwachtingen …

 

En ja, beste lezers, ook ik weet dat hoge verwachtingen hebben van de politiek meestal vragen is om diepe teleurstellingen. 

 

De combi GroenLinks-PvdA heeft echt een nieuwe poster moeten verzinnen. Beproefd materiaal uit het verleden kon niet meer, want het Groen van Links moet nu ook een plekje hebben. Al blijft de knalrode kleur van de PvdA wel overheersend, ziende de verkiezingsposter. De rode jas van de lijsttrekker laat geen enkel groen streepje zien. Willen ze hier iets mee zeggen? En jawel … hier zien we ook gelijk de enige vrouw als lijsttrekker prijken. Een score van 1 op de 7, best wel passend bij ons kneuterige dorp, of niet?

 

Helaas komt het gezicht van deze lijsttrekker niet echt goed over. Heeft niets met de persoon te maken, maar met de wijze van afbeelden. De jas trekt veel meer de aandacht en wiens hoofd daarboven prijkt kan ik niet echt zien, zeker niet als ik in mijn bolide langsrijd. Het blijft dan meer een rode vlek die ik zag. En sorry, GroenLinks-aanhang in ons dorp. Jullie naam met groene letters geschreven in het klein is echt slecht te zien van enige afstand. Dan hebben D66 en CDA dit beter en duidelijker opgepakt in dezelfde kleur. 

 

CDA heeft natuurlijk hun appeltjesgroene tint weer goed op de poster geplaatst. Stukje herkenbaarheid is altijd prettig. Verder prijkt de lijsttrekker zeer duidelijk in beeld. Voor mijn gevoel had de poster wel iets lichter mogen zijn; ik vind het wat aan de donkere kant met o.a. de zwarte trui en de donkere achtergrond. Dat had het geheel wat frisser gemaakt en had het appeltjesgroene logo niet zo eenzaam laten zijn. Wel opvallend is dat het CDA en GroenLinks-PvdA allebei de naam van hun lijsttrekker op de poster hebben gezet. Leuk om de verschillen in keuzes tussen al deze Sliedrechtse partijen te zien. 

 

Niet op de verkiezingsposter op de borden in ons dorp zichtbaar, maar wel op de sociale media-uitingen van het CDA is een echt nieuwe hashtag. #OnsDorp Misschien was je dat al opgevallen en zo niet, dan weet je het nu. Dat gaan we natuurlijk de komende 4 jaar als soort slogan terugzien bij deze partij. Slim en modern; het woordje ‘ons’ laat zien dat ze er voor iedereen zijn. Het is ieders dorp. Of zouden ze eigenlijk bedoelen dat het hun dorp is? Want als je vanuit een partij communiceert en je zegt ‘ons’, dan kan ik dat op 2 manieren opvatten toch? Ons = jij en ik of ons = niet van jou, maar van ons. Tsja … En een slogan die verwarring zaait, prikkelt wel, maar kan ook zijn doel missen. 

 

Tot slot, beste lezers, op een aantal verkiezingsposters zie je ook duidelijk een lijstnummer. Soms met grote, opvallende letters, zoals bij de gele Brigade en de SGP-ChristenUnie. Nu snap ik dat dit voor bepaalde partijen als een soort verplicht nummer gevoeld wordt, maar heeft het enige meerwaarde met maar 7 partijen, vraag ik me af. Zou een kiezer in ons dorp echt niet het verschil weten tussen bijv. PRO Sliedrecht en het CDA? Zouden ze straks op het stembiljet echt gaan zoeken naar lijst 2 of lijst 3 i.p.v. naar de partijnaam? Misschien nuttig in een stad met 30 partijen of bij zeer gelijkende namen, logo’s en partijkleuren. Maar in ons kleine baggerdorp? Gewoon nutteloze informatie en vervuiling van zo’n verkiezingsposter, als je het mij vraagt. En zeker als je het zo prominent in beeld brengt zoals bij sommige partijen. 

 

Ach … eigenlijk zijn deze fysieke verkiezingsborden en posters in deze tijd een soort nostalgisch vermaak aan het worden. Laten we het maar koesteren zolang het bestaat. Al mis ik wel een beetje die plakkaatverkiezingsborden van vroeger. Gewoon lekker dorps om een lantaarnpaal heen langs de weg, om een boom in een plantsoen of stiekem aangeplakt op een plek die eigenlijk niet mocht … 

 

Peter de Borst 

verhalenverteller, spreker en woordkunstenaar bij GaafWoord