(archieffoto)
Wat een heerlijke glijpret op de dijk tijdens de witte wereld. Kinderen en ouders konden hun hart ophalen. Wat een geweldig gezicht, al die genietende kinderen op hun slee of op stukken plastic roetsjend de dijk af.
Voor de meesten had dit plezier nog wel even door mogen gaan. Door de hoge temperaturen smolt de sneeuwlaag weg.
Allerlei afval kwam tevoorschijn op de dijkhelling en in het water van de Wiel, zoals kapotte sleeën, van blauw of rood plastic of van hout, drinkpakjes, een luier en allerlei soorten ander plastic.
Wat doet dit met onze natuur? Een reiger, bijvoorbeeld, ziet plastic als voedsel en zal hiervan smullen. Totdat blijkt dat de maag er niet tegen kan en ze daardoor sterft. Ook de vissen zien het afval aan voor voedsel en zullen deze maaltijd niet overleven.
Zouden wij deze troep in onze buik willen? Al het afval zal oplossen in de bodem en/of vervoerd worden richting de zee en zich zo voegen bij de oceaansoep, die reeds bestaat. Met als gevolg dat de vissen deze kleine deeltjes eten.
Laten we de natuur over aan “natuurorganisaties” door te doneren of nemen we zelf verantwoordelijk voor het behoud van de natuur?
Marlijn Dekker
Sliedrecht
Brieven worden 1 op 1 overgenomen. De redactie is niet verantwoordelijk voor de inhoudelijke juistheid van een ingezonden brief. Plaatsing houdt niet in dat de redactie achter de inhoud van het bericht staat. Een brief wordt uitsluitend geplaatst als de bron bij ons bekend is. De naam van de afzender wordt onder het artikel geplaatst. NAW- en e-mailgegevens worden niet openbaar gemaakt. Een ingezonden brief plaatsen we onverkort, soms ook omdat er geen artikel over het onderwerp op online krant Sliedrecht24 is verschenen.
Redactie Sliedrecht24