AMSTERDAM / SLIEDRECHT – Uit een gelekt memo van drinkwaterbedrijvenvereniging Vewin blijkt dat de PFAS-gehalten in de Maas en de Rijn stelselmatig uitkomen boven de nieuwe ‘veilige waarde’ die door de Europese voedselwaakhond EFSA is voorgesteld voor inname via voeding. Het ministerie van Infrastructuur en Waterstaat kijkt of de drinkwaternormen moeten worden aangescherpt. Dat bericht woensdag 3 februari 2021 onderzoeksjournalist Mira Sys van Follow the Money. Chemiebedrijf Chemours voelt zich niet schuldig.
De PFAS-gehalten komen in de Maas en de Rijn stelselmatig boven nieuwe ‘veilige waarde’ uit. Daar wordt drinkwater ingenomen. Hoogleraar Jacob de Boer van de VU Amsterdam verwijst naar chemiebedrijf DuPont / Chemours, pal aan de overkant van de rivier de Merwede, aan de Baanhoekweg in Dordrecht. (Foto Hans van der Aa / Sliedrecht24)
PFAS, de chemische stoffen die worden gebruikt in bijvoorbeeld regenkledij en anti-aanbaklagen, zijn sneller dan gedacht schadelijk voor het menselijke immuunsysteem. Dit bleek onlangs uit een opinie van Europese voedselwaakhond EFSA. 4,4 nanogram per kilogram lichaamsgewicht per week is de ‘veilige waarde’ voor de som van de vier meest voorkomende PFAS, stelde EFSA vast. Dat betekent dat wanneer we per week meer van deze stoffen binnenkrijgen, er een negatief gezondheidseffect kan optreden.
Prijskaartje
Ook hoogleraar Jacob de Boer van de Vrije Universiteit Amsterdam komt in het artikel aan het woord. Een snelle oplossing om de PFAS te verwijderen, is er volgens hem niet. “De Nederlandse overheid heeft DuPont/Chemours veel te lang zijn gang laten gaan, waardoor duizenden kilo’s PFAS in de lucht en in de rivieren zijn terechtgekomen. Je kunt nu wachten tot het er vanzelf minder worden, maar dat zal nog lang duren. Een andere optie is om als drinkwaterbedrijf te investeren in extra koolfilters en de kool in die filters vaker te vervangen. Daar hangt echter wel een prijskaartje aan, en dat is voor de belastingbetaler”, stelt De Boer. Lees hier het hele artikel op Follow the Money.
Verschillende bronnen
Chemours reageerde woensdagmorgen. In het artikel wordt volgens het chemiebedrijf ten onrechte een link gelegd tussen gehaltes PFAS in de Maas en Chemours/DuPont. “Ten onrechte, want van de vier betreffende PFAS-stoffen (PFOA, PFOS, PFNA, PFHxA) heeft DuPont (als voorganger van Chemours, dat in 2015 is afgesplitst) alleen de stof PFOA gebruikt en is daarmee bovendien gestopt in 2012. De genoemde meetpunten liggen allemaal stroomopwaarts van de Chemours-fabriek in Dordrecht en twee van de vier meetpunten (Eijsden en Heel) liggen zo ver weg dat betrokkenheid van deze fabriek alleen al op grond daarvan uitgesloten kan worden”, stelt woordvoerder Harmen Geers van Chemours. De belangrijkste conclusie van deze metingen zou volgens hem moeten zijn dat PFAS in Nederland uit veel verschillende bronnen komen, uit binnen- en buitenland. Geers: Van de stof PFOS is bijvoorbeeld ruimschoots aangetoond dat deze door het gebruik van blusschuim op honderden plekken in Nederland terug te vinden is. Chemours heeft een grootschalig investeringsprogramma opgetuigd om zijn emissies en lozingen zo dicht mogelijk naar nul te brengen als technologisch haalbaar is. De resultaten daarvan spreken voor zich. In plaats van naar dit bedrijf te blijven wijzen zodra het woord PFAS valt, wordt het tijd dat men de blik richt op de vele andere bronnen van PFAS in Nederland.”