door Hans van der Aa
SLIEDRECHT – Onder warme en dorstige omstandigheden gingen alle registers nog één keer open, en hoe! De ‘local heroes’ van de band Whisigar gaven zaterdag 11 juli 2026 hun laatste concert. Dat gebeurde op het Merwedeplein aan winkelpromenade Kerkbuurt vlak naast lunchroom Tikkie Bijzonder, die voor deze gelegenheid voor een paar uur werd omgedoopt tot ‘RockCafé Errugh Bijzonder’. De catering was daar in goed handen.
Ongeveer tien jaar na oprichting van de band hangen de muzikale vrienden hun instrumenten aan de wilgen. Deze foto maakte de fotograaf vanaf het dak, vlak voordat de band het eraf speelde. (Foto Hans van der Aa / Sliedrecht24)
Tekst gaat verder onder foto.
De avond van tevoren trad Whisigar al op tijdens een akoestische sessie bij MerweRTV. Uitgeslapen (?) en met gesmeerde stemmen en gestemde snaren stonden ze zaterdagmiddag weer paraat om tijdens hun ‘final sessions’ nog één keer hun beste beentje voor te zetten. Op een fantastisch truckpodium ging de vlam in de pijp. Door de hitte was het flink zweten, maar de mannen werden goed ‘nat’ gehouden. Tegenover hen genoten veel die-hard fans – met een lekker koud biertje in de hand – mee, tot rond 19.00 uur de accu zo goed als leeg was…
Tekst gaat verder onder foto.
Memorabel
De band met recht-toe-recht-aan-Rockers omschrijft zichzelf als: ‘Is Whisigar een sigarenclub met muzikale aspiraties of is het een band met een alleen door een goede Single Malt te stillen dorst? Wie het weet mag het zeggen! Whisigar neemt u mee op een muzikale reis door de tijd en serveert een set covers vol verrassingen waar zowel de Liffey als de Mississippi doorheen stromen en waar Ierse evergreens, sigaren uit eigen doos en klassieke rockers elkaar opvolgen.’ Dat lieten zij tijdens hun memorabele laatste concert absoluut zien, een vooral horen!
Het zit erop…
Dat was het dan. Whisigar, bestaande uit René Slieker, Mark Kwakernaak, Dick van der Leun, Wim Gort, Michel Kroon, Robin de Bruin, Marco Hollemans en ‘backstage’ Francis de Bruin is verleden tijd. Het was voor henzelf en alle toehoorders een onvergetelijke afsluiting. Het is nu wachten op een reünie, die – bij leven en welzijn – ongetwijfeld een keer gaat komen…
