(Archieffoto Hans van der Aa / Sliedrecht24)
SGP-ChristenUnie Sliedrecht trapte de campagne af met warme chocolademelk, slagroom en een vriendelijk praatje in de wijk. Een sympathiek beeld, zeker in de winter. Warmte als gebaar. Maar wie iets verder kijkt dan de foto’s, ziet een ongemakkelijke tegenstelling. Terwijl er buiten warme drank wordt uitgedeeld, zitten inwoners in Sliedrecht binnen met een systeem dat juist warmte had moeten leveren, en dat niet altijd doet.
Het warmtenet is inmiddels geen abstract beleidsdossier meer, maar een dagelijkse realiteit voor bewoners in wijken waar het is aangesloten. En die realiteit wijkt op essentiële punten af van wat vooraf is beloofd. Woningen worden minder warm dan verwacht, installaties vragen voortdurende aandacht en de kosten blijken hoger dan gepresenteerd. Dat is geen incident, maar een structureel probleem dat steeds vaker wordt benoemd door inwoners zelf.
Juist daarom wringt het dat dit onderwerp nauwelijks een plek krijgt in de campagneverhalen. In het verkiezingsprogramma van SGP-ChristenUnie wordt gesproken over betrouwbaarheid, zorg voor elkaar en verantwoordelijkheid nemen. Maar betrouwbaarheid betekent ook, doen wat is beloofd. En verantwoordelijkheid betekent, erkennen wanneer beleid anders uitpakt dan voorspeld.
Het warmtenet laat zien hoe beleid dat op papier logisch leek, in de praktijk tekortschiet. Bewoners kregen te horen dat het duurzaam, comfortabel en betaalbaar zou zijn. Inmiddels ervaren zij dat “duurzaam” niet automatisch “comfortabel” is, en dat “betaalbaar” een rekbaar begrip blijkt. Wie hierover vragen stelde, kreeg vaak uitleg achteraf, maar zelden echte keuzeruimte vooraf.
Dat dit alles heeft plaatsgevonden onder verantwoordelijkheid van de zittende coalitie, is een feit. Dat SGP-ChristenUnie daarin een bepalende rol speelde, eveneens. Toch wordt in het verkiezingsprogramma vooral benadrukt wat er allemaal is “bereikt”, alsof die resultaten losstaan van de problemen die zich nu aandienen. Het beeld dat wordt geschetst is rooskleurig, terwijl juist dit dossier laat zien dat zelfkritiek hard nodig is.
Warme chocolademelk uitdelen in de wijk is makkelijk. Lastiger is het om naar bewoners toe te gaan die zich in de steek gelaten voelen door een systeem waar zij nauwelijks onderuit konden. Als luisteren werkelijk centraal staat, dan horen juist deze wijken bovenaan het campagneprogramma te staan. Niet met een praatje, maar met concrete antwoorden en de bereidheid om fouten onder ogen te zien.
Persoonlijk ben ik daarom voornemens om binnenkort in te spreken tijdens een gemeenteraadsvergadering over het warmtenet. Niet op basis van aannames of theorie, maar over hoe het echt is gegaan. Over de keuzes die zijn gemaakt, de beloften die zijn gedaan en de gevolgen die bewoners nu dagelijks ervaren. Dat gesprek is nodig, en het is tijd dat het open en eerlijk wordt gevoerd.
Verkiezingen gaan niet over wie het eerst begint met campagnevoeren, maar over geloofwaardigheid. Over de vraag of bestuurders bereid zijn verder te kijken dan succesverhalen, en of zij durven erkennen dat sommige besluiten beter hadden gekund, of anders hadden gemoeten. Voor veel inwoners geldt, echte warmte zit niet in een beker chocolademelk, maar in een huis dat warm wordt zoals beloofd, tegen kosten die vooraf zijn genoemd. En in een bestuur dat niet wegkijkt, maar luistert, bijstuurt en verantwoordelijkheid neemt.
Dat is geen politieke aanval, maar een oproep tot eerlijk bestuur. En precies dát zou centraal moeten staan in deze verkiezingen.
Anton van Tuijl
Brieven worden 1 op 1 overgenomen. De redactie is niet verantwoordelijk voor de inhoudelijke juistheid van een ingezonden brief. Plaatsing houdt niet in dat de redactie achter de inhoud van het bericht staat. Een brief wordt uitsluitend geplaatst als de bron bij ons bekend is. De naam van de afzender wordt onder het artikel geplaatst. NAW- en e-mailgegevens worden niet openbaar gemaakt. Een ingezonden brief plaatsen we onverkort, soms ook omdat er geen artikel over het onderwerp op online krant Sliedrecht24 is verschenen.
Redactie Sliedrecht24
En precies dát.
Het is niet eerlijk gegaan vanaf het begin tot dusver.
De betrokken partijen laten hun verantwoordelijkheid en empathie niet zien.
Ze weten de publiciteit op te zoeken als er huizen zijn aangesloten op het warmtenet. Maar bij problemen die al heel lang duren zijn ze muisstil.
Precies deze mooie brief is een oproep tot eerlijkheid.
Wij in Papendrecht wonend in flats, eengezinswoningen hebben het nog niet, zitten ook met de HVC en kunnen dus ook niet kiezen. Ik moet wel zeggen, dat voor zover ik het weet er niet veel problemen zijn, behalve als het stookseizoen begint( dan zit de pomp vast) en we hebben niet echt stabiele temperatuur. Dan weer hoger en dan weer lager zetten!
Dit is een lastig onderwerp, normaal gesproken zou een collectief systeem beter moeten zijn. Alleen dit moet je niet samen doen met een commerciële partij. Deze denk alleen maar aan geld (wat hou ik hier aan over). Een andere lastig probleem is, je kan niet overstappen naar een ander. Je zit gevangen, de gemeente zou hierin een rol kunnen spelen als ze dat willen. Hierbij komt kundigheid kijken en wil.
Alle gladde praatjes van de politiek kennen we toch ondertussen wel. Vooraf mooie praatjes en uiteraard vertellen dat het goedkoop is maar in de praktijk is het altijd duurder dan verteld word. Vraag maar eens in andere steden wat ze van het warmtenet vinden iedereen gaat vertellen dat het duur is en slecht verwarmd word. Waarom hebben deze lokale politiekers zelf dat warmtenet nog niet in huis liggen? Als dit zo fantastisch werkt en zo goed is voor het milieu begin dan in je eigen wijk. De hele simpele rede dat dit zo snel in de flatjes voor elkaar moest zijn was alweer een potje subsidie waarmee het zo snel geregeld moest zijn. Ze moesten een bepaalde hoeveelheid huishoudens voor een bepaalde tijd aangesloten hebben op warmtenet. In een woonwijk met koophuizen gaat dit niet zo makkelijk dan moet je gaan lobbyen en hopen dat genoeg mensen dit willen. Helaas gaat dit ook alweer 1 grote flop worden in ons dorp waar we voorlopig niet meer vanaf komen. En onze poppetjes uit de politiek zitten er warmpjes bij met hun op gas aangesloten CV ketel of airco’s door het hele huis die alles verwarmen.