INGEZONDEN BRIEF: Warme chocolademelk, maar het warmtenet blijft koud

 

SGP-ChristenUnie Sliedrecht trapte de campagne af met warme chocolademelk, slagroom en een vriendelijk praatje in de wijk. Een sympathiek beeld, zeker in de winter. Warmte als gebaar. Maar wie iets verder kijkt dan de foto’s, ziet een ongemakkelijke tegenstelling. Terwijl er buiten warme drank wordt uitgedeeld, zitten inwoners in Sliedrecht binnen met een systeem dat juist warmte had moeten leveren, en dat niet altijd doet.

 

Het warmtenet is inmiddels geen abstract beleidsdossier meer, maar een dagelijkse realiteit voor bewoners in wijken waar het is aangesloten. En die realiteit wijkt op essentiële punten af van wat vooraf is beloofd. Woningen worden minder warm dan verwacht, installaties vragen voortdurende aandacht en de kosten blijken hoger dan gepresenteerd. Dat is geen incident, maar een structureel probleem dat steeds vaker wordt benoemd door inwoners zelf.

 

Juist daarom wringt het dat dit onderwerp nauwelijks een plek krijgt in de campagneverhalen. In het verkiezingsprogramma van SGP-ChristenUnie wordt gesproken over betrouwbaarheid, zorg voor elkaar en verantwoordelijkheid nemen. Maar betrouwbaarheid betekent ook, doen wat is beloofd. En verantwoordelijkheid betekent, erkennen wanneer beleid anders uitpakt dan voorspeld.

 

Het warmtenet laat zien hoe beleid dat op papier logisch leek, in de praktijk tekortschiet. Bewoners kregen te horen dat het duurzaam, comfortabel en betaalbaar zou zijn. Inmiddels ervaren zij dat “duurzaam” niet automatisch “comfortabel” is, en dat “betaalbaar” een rekbaar begrip blijkt. Wie hierover vragen stelde, kreeg vaak uitleg achteraf, maar zelden echte keuzeruimte vooraf.

 

Dat dit alles heeft plaatsgevonden onder verantwoordelijkheid van de zittende coalitie, is een feit. Dat SGP-ChristenUnie daarin een bepalende rol speelde, eveneens. Toch wordt in het verkiezingsprogramma vooral benadrukt wat er allemaal is “bereikt”, alsof die resultaten losstaan van de problemen die zich nu aandienen. Het beeld dat wordt geschetst is rooskleurig, terwijl juist dit dossier laat zien dat zelfkritiek hard nodig is.

 

Warme chocolademelk uitdelen in de wijk is makkelijk. Lastiger is het om naar bewoners toe te gaan die zich in de steek gelaten voelen door een systeem waar zij nauwelijks onderuit konden. Als luisteren werkelijk centraal staat, dan horen juist deze wijken bovenaan het campagneprogramma te staan. Niet met een praatje, maar met concrete antwoorden en de bereidheid om fouten onder ogen te zien.

 

Persoonlijk ben ik daarom voornemens om binnenkort in te spreken tijdens een gemeenteraadsvergadering over het warmtenet. Niet op basis van aannames of theorie, maar over hoe het echt is gegaan. Over de keuzes die zijn gemaakt, de beloften die zijn gedaan en de gevolgen die bewoners nu dagelijks ervaren. Dat gesprek is nodig, en het is tijd dat het open en eerlijk wordt gevoerd.

 

Verkiezingen gaan niet over wie het eerst begint met campagnevoeren, maar over geloofwaardigheid. Over de vraag of bestuurders bereid zijn verder te kijken dan succesverhalen, en of zij durven erkennen dat sommige besluiten beter hadden gekund, of anders hadden gemoeten. Voor veel inwoners geldt, echte warmte zit niet in een beker chocolademelk, maar in een huis dat warm wordt zoals beloofd, tegen kosten die vooraf zijn genoemd. En in een bestuur dat niet wegkijkt, maar luistert, bijstuurt en verantwoordelijkheid neemt.

 

Dat is geen politieke aanval, maar een oproep tot eerlijk bestuur. En precies dát zou centraal moeten staan in deze verkiezingen.

 

Anton van Tuijl