Heus, in het begin was ik opgetogen. Ik mocht er zijn. Ze hadden goed hun best gedaan en mij kunstzinnig gevormd tot een zitbank in prachtige kleuren. En ik stond er ook mooi te schitteren voor iedereen die op de Kerkbuurt kwam. Bovenaan, bij de ingang.
Maar toen werd mijn collega ‘de Toeteraar’ van de ene op de andere dag weggehaald. Er moest ‘reuring’ komen op de winkelpromenade van Sliedrecht, en dat betekende meer en grotere terrassen. Daar heb ik niets op tegen hoor, maar moet daar alles voor wijken?
Op een dag zaten ze met hun grote handen aan mij. Ze pakten mij op en ze plaatsen mij in een hoek, daar beneden, onder Havanna. Ver weggestopt. Ik val niet meer op, vind ik.
En daar beneden sta ik nog steeds en iedereen doet maar. Ik ben vuil en vies geworden en ik ben nergens meer veilig voor en dan moet je weten hoe ze allemaal blij met mij waren.
Iemand wilde een cadeau geven (Gort Meubelen-red.). Een groot, duur cadeau! En B&W wilde dat cadeau wel hebben. Met groots gebaar werd het in ontvangst genomen door de eerste burger van Sliedrecht.
Maar nu zijn ze dat cadeau, lijkt wel, allemaal vergeten. Is dat nu een vorm van ondankbaarheid of gewoon van slordigheid of moet er eerst over worden vergaderd?
Ik hoop maar dat ze mij snel weer opknappen en schoonmaken en een hele mooie plaats geven, net als mijn vriend ‘de Toeteraar’.
(Naam briefschrijver bij redactie bekend)
De redactie is niet verantwoordelijk voor de inhoudelijke juistheid van een ingezonden brief. Plaatsing houdt niet in dat de redactie achter de inhoud van het bericht staat. Een brief wordt uitsluitend geplaatst als de bron bij ons bekend is. De naam van de afzender wordt onder het artikel geplaatst. NAW- en e-mailgegevens worden niet openbaar gemaakt. Een ingezonden brief plaatsen we onverkort, soms ook omdat er geen artikel over het onderwerp op onze website is verschenen.
Redactie Sliedrecht24