De herdenking zondag 25 januari 2026 bij het Joods Monument aan het Melkpad in Gorinchem. (Archieffoto Michel de Ruiter / Gorinchem24)
Het is stil in Sliedrecht rondom de Holocaust-herdenking, in ieder geval in het openbaar vanuit de gemeente. Ik kan er niks over vinden. Toch las ik op Gorinchem24 dat de Holocaust-herdenking plechtig werd gehouden. Dit artikel deed mij goed om te lezen. Gorinchem stond stil bij de moord op miljoenen Joden, Roma en Sinti in de tweede wereldoorlog. Burgemeester Reinie Melissant-Briene legde een link naar de huidige tijd vol onzekerheden. Maar persoonlijk vind ik de Holocaust-herdenking en antisemitisme op zich zelf staan. Een moment om bij deze miljoenen mensen even stil te staan. Zij waren ook de slachtoffers.
Ik vind het een gemiste kans dat het in Sliedrecht dit jaar zo stil blijft. We zijn in Sliedrecht zo rijk met de Synagoge. Deze geschiedenis is in Sliedrecht zo bijzonder. We horen dagelijks op het landelijke nieuws over oorlogen. Dat we noodpakketten in huis moeten nemen, want als er oorlog komt…
Maar wat hebben we dan geleerd van de oorlog 1940-1945? Vorig jaar mochten we 80 jaar vrijheid vieren. Maar vrede is nooit garantie en vrijheid heeft ook net zo goed grenzen. Je moet vrijheid ook aankunnen. Daar moeten we altijd aan werken met elkaar. Wat leren de kinderen tegenwoordig hierover? Het antisemitisme groeit in klassen volgens scholen en het nieuws.
Nu schrijf ik toch een ingezonden brief over dit onderwerp. Het is zo belangrijk dat de verhalen en herdenkingen blijven leven. Dat kinderen leren wat de Holocaust betekend. Want veel kinderen weten dit niet.
Zeker met de komst van een AZC is dit belangrijk. Landen en volken dragen een geschiedenis en nemen deze ook mee, net als wij. Als wij zouden vluchten, weet u dan de geschiedenis van een land? Mensen passen zich ook niet aan als wij onzichtbaar zijn en niet uitdragen waar de pijn bij ons zit. Pas dan hebben we iets om te delen. Hier ligt geen rijkdom en geen vrijheid blijheid. Hiermee heb ik gezegd dat mensen helpen in eigen regio mijn voorkeur heeft. Demograaf Jan Latten legt regelmatig uit dat de bevolking veel te hard groeit. We kunnen het niet aan, het gaat problematisch worden.
Het woord “barmhartig” moet een woord zijn vanuit het hart. Niet zomaar iemand als niet barmhartig bestempelen omdat het anders wordt gezien.
In deze tijd hoor ik veel aangrijpende verhalen van ouderen onder ons over de oorlog. Het leeft door hun woord. Laten we met elkaar dit doorgeven aan generaties. Maar ook juist aan nieuwkomers. Wij zaten ook in een oorlog, ook wij moesten weer hard werken aan de opbouw. We komen er alleen met elkaar door in te zetten op opbouw met een goede fundering in de samenleving Bij het vooruitkijken hoort achterom kijken. De kennis is er al, het hoeft niet opnieuw uitgevonden te worden.
Wat ik bedoel met de titel “keuzes hebben consequenties”. Daarmee wil ik zeggen, Als je voor het ene kiest dan laat je het andere. Allebei gaat gewoon niet. Zeker in verkiezingstijd is het zo belangrijk om eerlijk te zijn waar je echt voor staat. Altijd met respect naar de ander.
Als je als gemeente de herdenking van de Holocaust voorbij laat gaan…..dan kies je voor geen aandacht schenken in het openbaar. Gewoon eerlijk zijn. Dit onderwerp ligt gevoelig in deze tijd. Leg als burgemeester uit waarom keuzes gemaakt worden. Op angst en achterdocht kun je niet bouwen als samenleving. Hoe kunnen kinderen leren wat Holocaust betekent als er nauwelijks aandacht hiervoor is? Plechtigheid in het openbaar geeft wel iets mee. Kies voor de jeugd ook aandacht voor de Holocaust-herdenking. Laat de consequentie niet zijn dat ze het niet weten.
Ik had dit gisterenavond graag ingesproken voor de gemeenteraad. Het was ook 27 januari. Maar je staat voor een muur in de gemeenteraad, lichamelijk en in je hoofd vind ik het best wel zwaar.
Laten we met elkaar juist werken aan een opbouw. We kunnen zoveel leren van vroeger, gebruik dan ook deze kennis. Laten we de Holocaust-herdenking in leven laten met elkaar. Juist nu er zoveel gesproken wordt over oorlog.
Ik wens iedereen een fijne dag!
Hartelijke groetjes,
Jeannette de Groot
Jeannette de Groot
Brieven worden 1 op 1 overgenomen. De redactie is niet verantwoordelijk voor de inhoudelijke juistheid van een ingezonden brief. Plaatsing houdt niet in dat de redactie achter de inhoud van het bericht staat. Een brief wordt uitsluitend geplaatst als de bron bij ons bekend is. De naam van de afzender wordt onder het artikel geplaatst. NAW- en e-mailgegevens worden niet openbaar gemaakt. Een ingezonden brief plaatsen we onverkort, soms ook omdat er geen artikel over het onderwerp op online krant Sliedrecht24 is verschenen.
Redactie Sliedrecht24
Beste Nicole Boer, ik heb geen Facebook en Twitter. Ik kan dus ook geen reacties lezen.
Ik heb lezing gehad over de Joodse feestdagen, daar weet ik het van. Ik heb ook regelmatig de Synagoge bezocht maar het is te ver lopen voor mij.
Ik ben ook regelmatig voor Kerstavond op de begraafplaats geweest om een kaarsje aan te steken bij de oorlogsgraven.
Als het artikel goed wordt gelezen dan gaat het mij niet om st Comité 4 en 5 mei.
Maar om de gemeente Sliedrecht, dit omdat ik me grote zorgen maak over de ontwikkelingen die ik dagelijks zie. Ik stond hier ook meermaals voor in te spreken voor de gemeenteraad.
Ik zal het u besparen wat ik soms hoor en zie.
Voel u zich niet tekort gedaan als voorzitter van comité 4 en 5 mei.
In de gemeenteraad gebeurd genoeg op dit moment wat best gevolgen heeft en gaat krijgen voor de samenleving.
Zie het positief als er ingezonden brieven worden geschreven.
Schrijvers doen hun best en nemen tenminste de moeite.
Door elkaar te begrijpen, kunnen we elkaar pas vinden.
Met aannames komen we er niet.
Ik heb gezocht en nagevraagd over de Holocaust in Sliedrecht.
Ik vond wat ik geschreven heb.
Als voorzitter van St Comite 4 en 5 mei Sliedrecht wil ik toch wel reageren. Jeannette, de aanvulling die je vandaag opschrijft hier, gaf ik jou gisteren op FB.. Overigens is Jom Hasjoa niet altijd in april zoals jij aangeeft. Ik gaf jou alleen de datum voor dit jaar en die is 14 april. Afijn. Het is heel gebruikelijk dat herdenkingen om de 5 jaar gehouden worden. Buiten 4 mei om, want dat doen we ieder jaar. Op 4 mei herdenken we de slachtoffers van de Holocaust ook uiteraard. En dat doen we dus ieder jaar uitgebreid. Ook vieren wij in Sliedrecht ieder jaar uitgebreid Bevrijdingsdag als 1 van de weinige, zo niet de enige, in de hele regio. Omliggende gemeenten doen dit om de 5 jaar. Heel gebruikelijk. Zoals ik gisteren aangaf herdenken wij dus ook ieder jaar in de Synagoge tijdens Jom Hasjoa. In Sliedrecht herdenken we sinds vorig jaar ook de capitulatie van Japan op 15 augustus. Dat was een zeer uitgebreide herdenking. Ook dit jaar zullen we deze herdenking organiseren. Daarnaast plaatsen wij ieder jaar (al heel wat jaren) lichtjes op oorlogsgraven op Kerstavond. Hierbij herdenken wij nogmaals alle oorlogsslachtoffers. Ook worden er kaarsjes geplaatst op het Oorlogsmonument aan de Stationsweg. Ik zie reacties op FB en hier onder jouw artikel, maar ik zie die mensen nooit op Kerstavond als we de lichtjes gaan plaatsen. Het is een keuze, maar heeft consequenties voor het schrijven van een artikel.
Ter aanvulling op mijn brief, ik weet dat onze Synagoge veel organiseerd. Dat is groot goed. Jom Hasjoa is de jaarlijkse dag voor de herdenking van de Sjoa (Holocaust) in april.
Op 21 januari 2025 mochten we op Sliedrecht24 de Holocaust-herdenking lezen.
In Sliedrecht wordt de Holocaust jaarlijks herdacht op of rond 27 januari naast Jom Hasjoa.
Het gaat om “naast”. Er was niks.
Vanuit het college B&W “formeel” iets doen of de samenleving echt begrijpen dat is een groot verschil.
Ze missen de kansen die er liggen.
Dat is een keuze maar het heeft consequenties.
Kort en bondig: Mee eens!
De gemeente lijkt hieraan geen aandacht te hebben gegeven.
Echter: ook van particulier initiatief heb ik niets gemerkt.
“Een volk, dat zijn geschiedenis vergeet, is gedoemd(!) haar opnieuw te beleven