Enige tijd geleden las ik online hier al eens een bericht over. Van de week had een bekende van mij dezelfde ervaringen. Zo’n groepje beginnende boefjes op zo’n vette fiets dacht dat het een goed en leuk idee was om stenen te gooien naar de voorbijrijdende fietser op de Tiendweg. Natuurlijk met het ultieme doel dat de persoon op de fiets uit evenwicht zou raken, zou vallen, botten zou breken en kermend op de grond terecht zou komen. Gedrag en gevolgen, daar moet je natuurlijk bij zo’n puber met zijn net ontluikende hersens niet mee aankomen.
Deze bekogelde persoon probeerde verhaal te halen, maar zo’n fatbike gaat echt te snel om bij te houden. En daar rekenen die jeugdige losers dan ook op. Lekker veilig van afstand anderen lastigvallen, bejagen en beschadigen, dat is blijkbaar de kunst en het vermaak tegenwoordig. Soort hyenagedrag, zeg maar. Liefst met een grote groep een enkeling belagen.
Wat kun je daar nu aan doen als gewone inwoner als dit je overkomt? Voor politiemeldingen of aangifte is er vaak te weinig informatie. Hoogstens wordt er een aantekening van gemaakt ergens en dan … is de kans groot dat je er niets meer van terughoort, helaas. En lees je over een tijdje weer een bericht van hetzelfde probleem, met dezelfde schoffies, op dezelfde locatie met weer een ander slachtoffer.
Fixi-melding doen? En wat doet de gemeente er dan mee?
Dan maar gewoon accepteren en niet klagen? Ofwel, negeren en doorfietsen. Wel lastig als je met pijn op het asfalt ligt bij te komen als een paar stenen je flink geraakt hebben.
Of zullen we eens zelf creatief aan de slag gaan? Tsja … dan heb je ws wel boze ouders aan de deur die alleen maar hun mantra herhalen dat hun lieve eigen bloedkindje dat noooooiiit zou doen. En loop jij als slachtoffer zelfs het risico om een klap te krijgen van zo’n ‘opvoeder’ En ja, ik zet ‘opvoeder’ tussen haakjes, want met goed opvoeden heeft dit dus niets te maken.
Sommigen betitelen dit gedrag als onschuldig of iets kleins, maar is dat ook zo? “Je bent zeker vergeten dat je ook jong bent geweest”, zeggen ze dan om het probleem te ontkennen. Nee, dat ben ik zeker niet vergeten, maar er was wel een groot verschil. In mijn jongere jaren haalde ik ook rottigheid uit. Maar als ik dan een corrigerende tik kreeg van iemand die ik lastigviel, dan kreeg ik er thuis nog eentje bovenop van mijn vader. “Overlast veroorzaken bij anderen doe je gewoon niet”, werd er dan na een ferme tik op de broek gezegd. En die straf onderging ik dan zonder te klagen en te kermen, want ik wist zelf ook wel dat ik te ver was gegaan met bijv. rauwe eieren vanaf de galerij laten vallen op passerende fietsers. Met alle risico’s dat die zouden schrikken, vallen en breuken opliepen.
De jeugd van toen is an sich niet veel anders dan de jeugd nu.
Maar wat zijn de gevolgen als kinderen en jeugdigen tegenwoordig leren dat ze zonder enkele consequentie dit soort rottigheid steeds weer kunnen uithalen en altijd rugdekking weten vanuit hun zogenaamde opvoeders? Want als ze dat niet leren in hun jonge jaren, worden ze zeer waarschijnlijk geen prettige volwassenen waar ons dorp beter van gaat worden.
Als ik iets flikte als kind, kon ik figuurlijk en soms letterlijk op de blaren zitten. Mijn ouders waren rechtvaardig; dat gold juist voor hun eigen kroost. Flinke straf en vooral… excuses gaan maken bij de persoon waar ik wat geflikt had. Dat was vaak nog het lastigste deel van de straf. Zo leerde ik dat streken uithalen ook consequenties hadden.
En wat ben ik blij met deze levenslessen. Daar heb ik zelf groot profijt van gehad bij de opvoeding van mijn kinderen en bij vele andere zaken in het leven. En nee, lieve lezers, u hoeft niet nu verlaat naar de Kinderbescherming te hollen; mijn kinderen werden niet als straf geslagen. Er zijn namelijk nog vele andere methodes om kinderen en jongeren levenslessen mee te geven.
De stenen gooiende gastjes van nu moeten blijkbaar op een andere wijze hun lessen in het leven gaan leren. Ik zal de komende periode bewust eens wat vaker over de Tiendweg gaan lopen met mijn 2 honden. Uitlaten moet ik ze toch, dus waarom niet wat vaker daar? Zie het maar als sociale controle door een gewone inwoner. Met elkaar houden we ons Sliedrecht toch schoon, veilig en sociaal?!
En ter info, mocht u eerdaags eens zo’n dure fatbike midden in de sloot of vijver zien liggen langs de Tiendweg. Schrik dan niet a.u.b., want met het kind is niets aan de hand. Die weet precies waar zijn vette fiets ligt en is ondertussen huilend zijn ‘opvoeder’ aan het zoeken om daar te klagen over die man met dat petje en zijn 2 honden. Die zomaar uit het niets zijn vette trots, zaligheid en statussymbool in het water gooide. En natuurlijk vertelt de belhamel het verhaal over zelf stenen gooien, anderen consequent lastigvallen en zelfs mensen verwonden er tactisch niet bij.
En pssssstttt…. u weet natuurlijk van niets, hè? Dit blijft wel onder ons toch?
Tsja … soms moet je als dorpsbewoner een handje helpen met de opvoeding als het bij anderen even niet zo goed lukt. Deden we vroeger ook en daar was dus helemaal niets mis mee! De samenleving maak je namelijk met elkaar.
Tiendweg, fatbike en water, een prima combinatie zou ik zeggen.
Ik wens u een veilige week toe en hou elkaar a.u.b. een beetje in de gaten.
Peter de Borst
Verhalenverteller, spreker, woordkunstenaar en columnist bij GaafWoord
Let op! Een column bevat altijd een mening en mag prikkelen. Dit artikel staat dan ook op de pagina Opinie. Elke lezer mag een column aandragen (let op: de column is echt een column en geen ingezonden brief).