COLUMN: ‘Kunstuiting’

Nieuw kunstwerk in ons kleine dorp. Ik zag een bericht langskomen over een komende nieuwe kunstuiting. Heb je het ook gezien? 
 
In de week van 20 april wordt er een ruim 70 meter lang kunstwerk op de gevel van de Havikflat gemaakt. Een kunstenaar gaat samen met bewoners aan de slag om iets moois te creëren. Tablis en SOJS hebben dit initiatief in samenwerking met kunstenaar Anouk Brand aangezwengeld. Ik vind het een creatief, inspirerend en ook wel een beetje spannend gebeuren. 
 
Opsiering van grauwe, kale muren kan altijd mijn goedkeuring wegdragen. Zo liep ik vorig jaar mijn honden ’s ochtends vroeg uit te laten en zag ik op de gevelmuur van een van de flats aan de Thorbeckelaan een prachtig kunstwerk ontstaan. Geen verf of spuitbussen, maar heerlijk ouderwets stoepkrijt als gereedschap i.c.m. de creatieve uitingen van kinderen. 
Ik zag kleurrijke bloemen, vlinders en vogeltjes ontstaan. Gewoon spontaan, hoe mooi is dat. Ik kan me zomaar voorstellen dat de jonge makers hier een heerlijke tijd mee bezig zijn geweest. Pure fantasie die zichtbaar werd voor iedereen die het wilde zien. Benieuwd of het jou toen ook opgevallen is. 
Ik werd er blij van, jij ook? Of ben jij meer zo’n iemand die dit kinderspel pure vandalisme en vervuiling vindt? 
 
Ik vind het juist gaaf als kinderen hun woonplek en directe omgeving mooier proberen te maken. Want door iets mooier te maken, maak je het ook meer je eigen. En dat is zeker bij je woonplek van grote waarde. En dat geldt voor jong en oud. 
 
De komende activiteit bij de Havikflat zal zeker de nodige aandacht krijgen. Ben best wel nieuwsgierig wat het gaat worden? Zal het een fantasietekening zijn of meer abstracte kunst? Misschien wordt er wel een actueel thema aan verbonden en zien we alleen maar fietsen, lopende mensen en spelende kinderen op de muur verschijnen. Een auto-, brommer- en vliegtuigloze wereld, zeg maar, want nog even en we moeten dat soort vervoer toch gewoon laten staan gezien de oplopende kosten en ontwikkelingen in de wereld. 
Las dat er in Sliedrecht nu al zo’n 200 huishoudens zijn die flink in de problemen geraken, omdat ze afhankelijk zijn van dat vervoer en minimale inkomsten hebben. Hoe zal dat zijn over een maand of een kwartaal?  
 
Misschien krijgt de tekening wel een politieke lading. Je weet maar nooit, want er zijn volwassenen bij dit project betrokken en die kunnen helaas nog maar zelden hun fantasie echt grenzeloos en spontaan uiten. Men zegt dan dat zo’n kunstuiting iets moet vertegenwoordigen, een boodschap moet uitdragen of een weerspiegeling van de werkelijkheid moet zijn. 
 
Helaas besmet men hierdoor de kern van het ‘kindzijn’ diep in ons binnenste. 
Want laten we eerlijk zijn, u en ik zijn toch nog steeds diep van binnen een klein kind? Ik probeer juist mijn kinderlijk denken, zien en handelen wat meer naar buiten te laten i.p.v. het diep verstopt te houden. 
 
Is echt een aanrader, kan ik u zeggen, zouden meer mensen moeten doen. Hoe heerlijk is het als je weer pure fantasie en oprechte verwondering toelaat in je leven. Het leven wordt er vele malen mooier van. Elke keer als iemand tegen me zegt dat ik kinderlijk gedrag vertoon, zie ik dat als een groot compliment. Een vorm van omdenken, zeg maar. 
 
Maar ik dwaal af, lieve mensen. 
 
Welke boodschap zou zo’n kunstuiting dan moeten bevatten? Wat zou Sliedrecht nodig hebben? Wat zou meerwaarde hebben? En heel belangrijk in ons soms redelijk beknepen dorp: wat zou passen? 
 
Een regenboogzebra is niet echt origineel meer, daar zijn er al meer van. Maar een regenboogmuur hebben we nog niet echt in de Drechtsteden, volgens mij. Zie je het al voor je? Een 70 meter grote kleurrijke regenboog op de Havikflat? Dat zou zeker de aandacht trekken. 
En zou diverse groepen mensen moeten aanspreken, toch? 
 
Aan de ene kant die mensen die de regenboog zien als teken van verbond tussen mens en God. Het Bijbelse verhaal over Noach geeft hier meer duiding aan. Aan de andere kant mensen die de regenboogkleuren zien vanuit de LHBTIQ+-beweging en daar betekenis aan geven. Beiden zijn namelijk in ons dorp vertegenwoordigd en jawel … wonen gewoon naast elkaar. 
 
En wie weet zijn er ook nog mensen die een verfrissende kleurenboog op zo’n muur gewoon mooi vinden zonder verdere gedachtengoed eraan te verbinden. Maar of zo’n regenboogtekening op deze flat een lang leven is beschoren, is dan wel de grote vraag. En dan is het niet de vraag of …, maar meer de vraag wanneer … donkere wolken de regenboogkunstuiting gaan verhullen. Die gekleurde zebrapaden elders zijn daar zeker een voorbeeld van. 
Want helaas zijn er ook dat soort mensen die blijkbaar zo geraakt worden door zulke kunstwerken dat ze in beweging komen om hun agressie, haat of afgunst met pure vandalisme te moeten uiten. Dat ze hun bagger naar buiten laten komen en daarmee denken iets goeds en zinnigs te doen. 
 
Het enige wat ze doen, vaak zonder dat te beseffen, is dat ze een kijkje geven in hun binnenste. En u weet allemaal dat bagger nu niet het synoniem is van positiviteit en constructief handelen. 
Ze zijn blijkbaar zo bang voor een kunstuiting dat ze ‘zeven kleuren bagger schijten’. Hebben ze toch iets kleurrijks, dat dan weer wel. 
En ja … ook die soort mensen wonen in Sliedrecht, weet ik. Misschien wel dichterbij dan u denkt. 
Aan de andere kant heb je dan wel een van de doelen behaald die een kunstenaar met een kunstuiting graag heeft. Kunst mag prikkelen, mag uitdagen, mag stilzetten, mag misschien zelfs wel schuren of irriteren. Bijna net zoals bij een column kun je zeggen… 
 
Ik laat me gewoon graag verrassen en ben heel benieuwd naar het eindresultaat en wat onze baggerinwoners er allemaal van gaan vinden. Maar het liefst … heb ik dat volwassenen zich er zo min mogelijk mee bemoeien. Laat de kunst aan het kind! En beste volwassenen, blijf ver weg van de bagger. 
 
PS: Beste lezer, ter geruststelling … het thema is ‘de Biesbosch’, begreep ik van de kunstenaar. En Anouk heeft in Dordrecht al eens zo’n soort project gedaan. Ga maar eens op zoek en zie wat daar het eindresultaat is geworden.
 
 Ik wens u een kleurrijke week toe.
 
Peter de Borst 

verhalenverteller, spreker, woordkunstenaar en columnist bij GaafWoord

Let op! Een column bevat altijd een mening en mag prikkelen. Dit artikel staat dan ook op de pagina Opinie. Elke lezer mag een column aandragen (let op: de column is echt een column en geen ingezonden brief).

Plaats een reactie

*=Verplicht veld