Je kent vast ook wel van die mensen die berichten delen die ze vinden op sociale media of in de reguliere media, alsof het allemaal de waarheid is. Het stond op ‘feestboek’ is zo’n specifieke uitspraak die wel beeld geeft of niet?
Een onderzoek dat precies in hun straatje of bubbel past, wordt gedeeld als absolute waarheid. Een uitspraak van een voor hen belangrijk persoon wordt als ultieme waarheid gedeeld. Een nieuwsbericht van een vaag online medium wordt gepresenteerd als actueel en pure realiteit.
Ik zie ze regelmatig langskomen en kan het dan soms niet nalaten om even wat dieper in de materie te duiken en nader onderzoek te plegen. Dan kom je er al snel achter dat het een heel oud onderzoek is dat niets met de actualiteit te maken heeft. Of dat de uitspraken van personen totaal uit z’n verband gerukt zijn of zelfs nooit uitgesproken zijn. Of dat berichten puur verzonnen zijn en vallen onder de moderne term fakenieuws.
Het lijkt wel of iedereen hier tegenwoordig gretig aan meedoet. Zelfs de politiek! En voor de duidelijkheid, dit zie ik aan beide uitersten van het spectrum, zowel links als rechts in politiek land. Uit rapporten worden bewust alleen die feiten en cijfers gehaald die hun standpunt of mening onderbouwen. Dat er in dat rapport ook andere feiten staan die tegengesteld zijn aan hun gedachtengoed, wordt heel bewust niet genoemd of weggelaten. Dat noemen ze politiek strategisch of tactisch, terwijl ik het meer spelen met de waarheid vind om de kijker, luisteraar, inwoner, kiezer te bedotten. Kijk maar eens naar bepaalde accounts van politici en partijen en je vindt al snel voorbeelden hiervan.
Lokaal gebeurd dat ook, denk bijv. aan het grote dossier N-Z-verbinding. Ook in debatten komt dit ruimschoots voor. Niet echt fatsoenlijk toch?
Maar laat ik dit wat meer onder het vergrootglas leggen en dichterbij proberen te komen bij ons baggervolk. En voor de duidelijkheid: baggervolk staat synoniem voor onze geliefde Sliedrechtse inwoners. Het kan maar duidelijk zijn, anders wordt het nog als negatief bestempeld en wordt mij verweten met bagger te gooien naar u als inwoner. Ik zou niet durven … dat zou namelijk verre van fatsoenlijk zijn.
Elke inwoner in ons dorp heeft zijn of haar werkelijkheid. En dat is dus helemaal goed, niets mis mee! De kunst is om elkaar te accepteren in die verschillen en in diens waarde te laten. En dat is blijkbaar best moeilijk.
Een niet-gelovige geeft af op een christen of een moslim. Een woke ingesteld persoon geeft af op een conservatief ingesteld persoon. Links geeft af op rechts. Een geboren Sliedrechter geeft af op nieuwkomers. Een oudere voetganger geeft af op een fatbikerijder. De moderne jeugd geeft af op ouderwetse volwassenen. En alles is natuurlijk vice versa te lezen.
En een burgemeester geeft af op …. Ja, op wie eigenlijk?
Ik zag een persbericht langskomen waarin de burgemeester een statement hield. Dat hij aangifte heeft gedaan wegens bedreigingen aan een collegelid m.b.t. het te komen AZC-centrum. Heel goed, want bedreigingen zijn altijd ver over de grens, zoals ik al eerder heb aangegeven. Ongeacht op wie het gericht is. En een duwtje in de rug door aangifte door de burgemeester i.p.v. alleen door de bedreigde zorgt ervoor dat het sneller en serieuzer opgepakt wordt in politieland. Het krijgt namelijk een hogere prioriteit als het personen betreft die publieke taken uitvoeren, blijkt als je de regelgeving erop nakijkt.
Het statement is duidelijk. Voelt wel een beetje als schieten met hagel, terwijl de groep waar het echt over gaat beperkt is, mijns inziens. Gericht schieten is niet aan een ieder gegeven, dus uit de spreekwoordelijke heup schieten is dan het alternatief blijkbaar.
De laatste 2 zinnen komen een beetje plakkerig en belerend over. ‘Samen kiezen voor fatsoen en respect. Online, op straat en in de raad.’
Op zich mooie politiek correcte zin, maar het gaat niet alleen over woorden, maar juist over daden. Samen betekent in alles 2 kanten op.
En daar wringt voor mij de schoen. Er zit een bepaald geurtje aan, zeg maar. Want goed voorbeeld doet volgen, toch?
Want bedoeld fatsoen is toch ook bijv. een hand geven als iemand komt inspreken in de raad? Serieus luisteren en niet op mobieltjes of tablets spelen bij een inbreng van een bezorgde inwoner? Een woordvoering serieus nemen en doorvragen? En achteraf misschien als raadslid een inwoner even verder spreken en persoonlijk bedanken voor zijn woorden. Ongeacht of je het eens bent met de inbreng of niet.
Nu heb ik een tijdje geleden zelf ingesproken bij de Sliedrechtse raad. En als voormalig raadslid wist ik al hoe het aan die kant van de tafel werkt. En door mijn inspraak als bezorgde inwoner stond ik nu aan de andere kant. Een wereld van verschil kan ik u zeggen.
Enkele raadsleden kwamen me vooraf fatsoenlijk een handje geven en heetten me welkom als gast van de raad. De meesten namen helaas totaal niet de moeite om dat te doen. En dat gold ook voor 50% van de collegeleden. Die deden alsof ze me niet zagen zitten op de speciaal voor de insprekers gereserveerde stoelen en liepen gewoon stoïcijns langs me heen.
Tijdens de inspraak nam niemand van de raad de moeite om een vraag te stellen of om opheldering te vragen. Achteraf kwamen maar 2 raadsleden even langs om nog even door te praten over hetgeen ik te zeggen had. De andere 19 negeerden me totaal, alsof ik er niet was.
Wat dat allemaal met mij deed als bezorgde inwoner? Ik voelde me onfatsoenlijk behandeld en zullen we het woordje respect maar in z’n geheel weglaten? Bah, ik krijg er nog een vieze smaak van nu ik eraan terugdenk.
‘Ach Peter, dat is jouw eenmalige beleving,’ zou iemand kunnen zeggen om het allemaal maar te sussen. Nou, beste lezer, ik weet dat ik niet de enige ben. Helaas zie ik dit patroon al vele jaren. Ook in mijn tijd als actief raadslid maakte ik dit vaak genoeg mee. En als ik dan achteraf sprak met zo’n bewoner die insprak, dan hoorde ik regelmatig dezelfde soort zinnen vol verbazing: ‘Je bent de enige die nog even naar me toe komt. Hebben ze wel geluisterd of heb ik voor Jan met de korte achternaam daar gestaan? Zijn ze wel oprecht geïnteresseerd in mijn zorgen?’ Tsja … en zo droop weer een bezorgde inwoner af met het gevoel niet fatsoenlijk behandeld te zijn.
Fatsoen … moet je doen, wij als inwoners en ook alle gemeentevertegenwoordigers. Samen dus!
Respect … dat kun je alleen maar verdienen door anderen met fatsoen te behandelen. Niet alleen in woorden, maar juist in daden.
En bedreigers … flink bestraffen.
En mocht de rechter alleen een slappe taakstraf opleggen, laat ze dan in ieder geval in ons dorp als verkeersregelaar hun uurtjes maken. Win-winsituatie lijkt me gezien het grote tekort hieraan bij o.a. de avondvierdaagse.
Ik wens u allen een fijne week vol fatsoen toe.
Peter de Borst
verhalenverteller, spreker, woordkunstenaar en columnist bij GaafWoord
Let op! Een column bevat altijd een mening en mag prikkelen. Dit artikel staat dan ook op de pagina Opinie. Elke lezer mag een column aandragen (let op: de column is echt een column en geen ingezonden brief).
Super goed geschreven Jeanette, klopt helemaal.
Peter de Borst. Misschien is de peperdure verbouwing een inspiratie voor een pittige column. Dit had ook een mooi item voor het programma over de balk wat we ooit gekend hebben.
Precies wat in mijn gedachte opkwam toen ik las dat de burgemeester opriep voor fatsoen en respect zowel online, als op straat en in de raad.
Ik sta helemaal achter het oproepen van fatsoen.
Maar op straat is dit echt niet te vinden. Wat gaat de burgemeester dan eens een keer aan handhaving doen? Want het is wild west.
Online geeft aan hoe groot de tweedeling is. Dat komt zo nooit goed hoe het nu soms gaat.
Maar nu hoe het gaat in de gemeenteraad voor vooral insprekers.
Het intimideren en respectloos behandeld worden komt juist uit de hoek die nu dit gedrag afkeuren. Ze hebben het waarschijnlijk helemaal niet in de gaten wat het doet met een mens die daar kwetsbaar staat.
De druk begint al als je naar je stoel wordt verwezen.
Sommige geven een hand, je voelt welke het hand gemeend is en welke niet.
Ik zal nooit namen noemen maar de intimidatie is er wel terdege om je tekst van 5 min. te beïnvloeden.
Dan afdeling griffie, deze afdeling vraagt ineens je tekst niet meer.
Dus we hoeven voortaan ook niks meer voor te bereiden.
Ga er maar gewoon staan, je hoort vanzelf wel wanneer de 5 min. om zijn.
Nog een tip; boosheid en ontevredenheid komt ergens vandaan. Als de oorzaak wordt genegeerd dan kan je oproepen wat je wilt. Maar het is dan meer voor de vorm.
Bedreigen is altijd totaal onacceptabel.
Maar dit overkomt burgers ook.
Een burgemeester heeft middelen en wij totaal niks. Maar een goedwillende nette burger wordt in Sliedrecht soms ook bedreigd.
Er kan alleen nooit niks gedaan worden om je te helpen.
Ook niet door wijkagenten.