(Archieffoto Hans van der Aa / Sliedrecht24)
Het kopje is een woordspeling van eensgezindheid en gezondheid.
Zaterdagmorgen zijn er honderd emmers met vervuilde grond geleegd voor de poort van chemiereus Chemours aan de Baanhoekweg in Dordrecht. Het was het 100e zaterdagprotest door onder meer Sliedrechters. Daar deed een aantal politieke partijen aan mee. Een aantal, want zeker niet allemaal.
Als we het over gezondheid hebben (er is zelf een politieke partij die spreekt over ‘gezonde politiek’) dan zou je verwachten dat gezien de al jarenlange vervuiling door dit bedrijf van de Sliedrechtse omgeving (lucht, water en grond) alle politieke partijen er tegen opstaan. Dat gebeurt niet!
Hoe kan dat? Ik vroeg me dat na de actie van zaterdag af. Waarom gebeurt dit niet? Waarom doen ze niet allemaal mee?
Is de campagne voor de gemeenteraadsverkiezingen van half maart veel belangrijker? Maar je kan dan toch een deel / leden van je campagneteam naar het protest sturen. Goed, je kan wisselend denken over actie voeren en protesteren, maar als je dan voor dialogen wil gaan, dan hadden die er ook afgelopen vier jaar meer in moeten zitten. Dat is niet gebeurd.
In de gemeenteraad was er de afgelopen vier jaar soms een protest te horen. Er moet ‘nul uit de pijp’, er was een portefeuillehouder belast met de zaak Chemours en het resultaat was nul, maar niet uit de pijp. Gemeenten Sliedrecht spande samen met Papendrecht, Dordrecht en Molenlanden een rechtszaak aan tegen het chemiebedrijf, dat nog loopt. De gemeente Sliedrecht moet veel inspanningen doen in verband met vervuilde PFAS-grond.
Voor mij is het onbegrijpelijk dat er niet meer eensgezindheid is, niet meer eensgezindheid wordt getoond, niet meer samen wordt opgetrokken (ook bij het wekelijkse protest voor de poort bij Chemours) door de politieke partijen in het dorp. Zij vertegenwoordigen ons inwoners, zij staan voor de politieke besluitvorming en zij staan er voor onze gezondheid als het gaat om wet- en regelgeving. De politieke partijen moeten veel meer opkomen voor onze gezondheid en dat gebeurt lokaal al jaren belabberd en maar half.
Niet alleen een lokale politiek draagt een grote verantwoordelijkheid als het om onze gezondheid en die van onze kinderen gaat. Ook de Provincie Zuid-Holland heeft te veel weggekeken en kijkt nog altijd weg. Alsof ze oogkleppen dragen. Deze provincie heeft de chemiebedrijven DuPont en Chemours altijd een warm hart toegedragen door hen steeds maar weer nieuwe vergunningen voor een nog hogere uitstoot te verstrekken. Hoe kan dat? Was er geen gezondheidsbesef. Waar waren de mensen van Provinciale Staten? Dachten ze nu werkelijk dat ze hun bewoners maar konden laten vergiftigen en hun gezondheid op het spel te kunnen zetten?
Het kwaad is ondertussen geschied. Ik ben enkele weken geleden geopereerd aan darmkanker. Ik heb nog een tumor op de nier, waarvoor de behandeling de komende maanden is. Ik woon sinds 2007 in Sliedrecht. Eerst in de wijk Oude Uitbreiding en later in Sliedrecht-West. Hemelsbreed nog geen drie kilometer van de fabrieken. Bij een zuid-westen wind staat ons huis in deze baan. Met een tuin, waaruit de vogels jaren geen druiven aten toen ze rijp waren. Dat zet toch te denken! Ik geef niemand de schuld, maar ik ben wel aan het nadenken nu ik weet wat de uitstoot voor gezondheidsgevolgen kan hebben voor de mens. Wat de stoffen die worden uitgestoten en weer worden ingeademd, doet met je organen.
Niet voor niets heet de Sliedrechtse actiegroep ‘Gezondheid Vóór Alles’ en was zaterdag de slogan ‘Stikken…of niet langer pikken’. De verkiezingen komen eraan. Over ruim een week kan er gekozen worden in het dorp. Ik doe een oproep aan de politieke partijen om de komende jaren ‘eensgezond’ op te trekken en je werkelijk als politieke partij te laten zien als het gaat om onze gezondheid. Die van ons, inwoners van Sliedrecht! Wees meer strijdvaardig! Weet u het nog.. ‘Alleen samen…’
Ik mis namelijk de eensgezindheid over dit standpunt.
Peter Donk
Let op! Een column bevat altijd een mening en mag prikkelen. Dit artikel staat dan ook op de pagina Opinie. Elke lezer mag een column aandragen (let op: de column is echt een column en geen ingezonden brief).