Wat liepen mijn honden deze week opvallend anders dan anders tijdens het uitlaten. Ze dartelden alsof er een grote last van ze afgevallen was. Hadden ze het misschien persoonlijk in de lokale media gelezen? De hondenbelasting gaat namelijk verdwijnen in Sliedrecht. Vanaf 2028 is ook Sliedrecht van deze oubollige belasting af.
Goed nieuws voor de baasjes die al jaren roepen: “Schaf die hondenbelasting af.” “De hond is geen melkkoe.” Die roep klonk al langer in de raadszaal, op straat en bij de uitlaatplek. Lokale partijen als Slydregt.NU en PRO Sliedrecht hebben er de afgelopen jaren meerdere keren voor gepleit. In 2016 en 2024 haalden de voorstellen het niet. De meerderheid van de raad miste namelijk een heldere dekking voor de ongeveer 100.000 euro netto die de belasting opleverde. Ondertussen betaalden hondeneigenaren in 2026 nog steeds: 82,32 euro voor de eerste hond, fors meer voor de tweede en volgende. Landelijk was het beeld wel heel anders. In meer dan 240 van de 342 gemeenten was de belasting al verdwenen.
Nu is er ineens een kanteling. Een meerderheid van de raad heeft bepaald dat de hondenbelasting moet verdwijnen. Na jaren van ‘geen dekking vinden’ is de knoop doorgehakt. Dat roept natuurlijk vragen op. Wat is er in korte tijd zo veranderd dat wat eerder onverantwoord was, nu wél kan? Of spelen hier vooral de nieuwe politieke verhoudingen na de verkiezingen?
Sommige mensen juichen. “Eindelijk,” zeggen zij. “Die belasting was niet meer van deze tijd.” Anderen zijn kritischer. “Er zijn toch uitrenplekken en poepzakjes, daar moet wel iets tegenover staan,” zeggen ze. “En waar komt die 100.000 euro straks vandaan? Uit de algemene middelen, dus van iedereen – ook van mensen zonder hond.”
Ik spreek mensen die het oprecht oneerlijk vonden. Mensen die net de eindjes aan elkaar knoopten en die jaarlijkse aanslag in de bus kregen. Mensen die zeiden: “Ik ruim altijd braaf op, maar de voorzieningen bleven achter.” En ik spreek ook mensen die juist vonden dat iedereen die een hond houdt een steentje moet bijdragen aan de openbare ruimte. Zoals met alles heeft de medaille meerdere kanten.
Voor mij gaat het vooral om de vraag of de hondenbelasting, zoals die altijd in Sliedrecht geheven wordt, wel rechtvaardig is. Het opgehaalde geld gaat namelijk automatisch in de algemene pot en is geen doelbelasting. Geen geoormerkt geld dat alleen uitgegeven mag worden aan zaken omtrent hondenbeleid, zoals uitrenvelden. Nee, ze kunnen er elk gat in de begroting mee vullen. De vraag is dan: heffen we deze belasting, omdat het kan, of omdat het echt nodig is? Het antwoord laat ik over aan uw fantasie. Waarom voorgaande colleges hier nooit tactisch een doelbelasting van hebben gemaakt, blijft voor mij de vraag. Want als dat zo was geweest, durf ik niet zeker te zeggen dat dit besluit tot opheffen nu ook had plaatsgevonden.
Ondertussen is de Sint afgelopen zaterdag ook weer aangekomen in het land en dorp. Gelukkig hoeft hij dit jaar nog geen concurrentie te vrezen van het nieuwe college. Want dit cadeautje gaat pas per 2028 in. Maar wie weet wat er nog meer gaat volgen? Vol verwachting klopt mijn hart.
Ik wens alle lezers een fijne week toe. En mocht u nog meer kwispelende honden met naast hen vrolijk huppelende baasjes over straat zien gaan, weet u nu hoe dat komt.
Peter de Borst
verhalenverteller, spreker, woordkunstenaar en columnist bij GaafWoord
verhalenverteller, spreker, woordkunstenaar en columnist bij GaafWoord
Let op! Een column bevat altijd een mening en mag prikkelen. Dit artikel staat dan ook op de pagina Opinie. Elke lezer mag een column aandragen (let op: de column is echt een column en geen ingezonden brief).