Ik noem ze even de bankprutsers, maar een veel lelijker woord lag op mijn lippen bij het schrijven van deze column. Want ik ben boos! En ik weet dat ik niet de enige ben!
Met prutsers bedoel ik de Rabobank Merwestroom (dat laatste woord zal al zijn verdwenen, maar dat weet ik niet als klant), want hoe respectloos kan je opgaan met je klanten. Ik heb dit nog niet eerder ergens meegemaakt. Sinds december 1966 privé een rekening bij deze bank; Sinds april 1989 zakelijk.
Per 1 november 2021 besluit je als Rabobank te vertrekken. Weg uit Sliedrecht. Je zegt dit te hebben gecommuniceerd naar de klanten in een e-mail. Ik en meerdere mensen hebben deze e-mail nooit ontvangen. Arrogantie ten top. Je blijft volhouden dat dit is gebeurd, maar kan de e-mail niet nog eens sturen. Hoe kan dat?
Met stille trom ga je dus weg. Je communiceert dat niet als Rabobank, je communiceert niet over de stort- en geld automaten (‘want dat doet opvolger Geldmaat’, einde citaat),… je laat als bank je klanten barsten. Vooral als je al lang bij de Rabobank zit, geeft het een waardeloos gevoel.
Het is toch van de zotte dat een raadslid vragen aan de wethouder moet gaan stellen in de gemeenteraad, omdat een particuliere organisatie als de Rabobank er in Sliedrecht een puinhoop van maakt. De wethouder heeft beloofd in gesprek te gaan met de Sliedrechtse ondernemersverenigingen en de Rabobank.
Ze moeten zich schamen in Gorinchem, Dordrecht of Utrecht, geen idee waar deze bankvestiging naar is vertrokken. Diep schamen! Vooral bepaalde doelgroepen, zoals ouderen, laten ze in hun sop gaar koken. Zoek het maar uit! ‘We hebben ambulante hulp die langs kan komen’. Ondernemers die geld moeten gaan storten in een andere plaats en soms de (af)stortautomaat buiten gebruik dan aantreffen. En weer terug kunnen.
De slogan van de Rabobank is ‘dichter bij onze klanten‘. Ja, op papier. In de praktijk maken ze er een zooi van en maken ze zich onbetrouwbaar! Dat je als bank het lef hebt om dit te schrijven: ‘Dichter bij de klant. Dichter bij de samenleving. En dichter bij zichzelf. Dichterbij is het motto van de nieuwe koers van de Rabobank.’
Ik wil alleen met eerlijke mensen zaken doen.
Mijn relatie met de Rabobank gaat stoppen, want zo ga je niet met elkaar om. Ik ga er weg. Want het zijn niet mijn enige klachten veroorzaakt door de Rabobank. Het is bovendien een bank die mordicus tegen meedenken met de klant is. Ik ben vast niet de enige die dit besluit neemt.
Peter Donk
Let op! Een column bevat altijd een mening en mag prikkelen. Dit artikel staat dan ook op de pagina Opinie. Elke lezer mag een column aandragen (let op: de column is echt een column en geen ingezonden brief).