Er zijn van die plekken in ons dorp waar je al jarenlang overheen loopt en denkt: wanneer gebeurt er nou weer eens écht iets? Het Burgemeester Winklerplein is zo’n plek. Een braakliggend stukje hier, een verouderd blokje winkels daar, en in het midden een plein dat al te lang wacht op die beloofde kwaliteitsimpuls.
En nu is er weer gesteggel. Aldi, de gemeente en de ontwikkelaar die elkaar proberen te vinden over blok C, terwijl blok B (het Windroos-project met 55 woningen) eindelijk een beetje vaart lijkt te krijgen. Gelukkig, want de spontaan ontstane woeste weide achter de ijzeren hekken was nu niet echt een positieve impuls op het aanzien van het plein en diens directe omgeving.
Aldi heeft panden gekocht, plannen ingediend en nu komt er een brief van zes A4’tjes met nieuwe voorwaarden. De gemeente praat, belooft een positieve grondhouding en legt ondertussen tijdelijke groenvakken aan. Alsof een paar bakken aarde en wat struiken het gevoel van stilstand moeten maskeren. Ondertussen blijft de rest van het plein een beetje hangen tussen belofte en realiteit. Aanmodderen in het baggerdorp, noem ik dat. We baggeren al eeuwen overal de waterwegen uit, maar op het eigen plein lukt het gewoon niet om de modder van de besluitvorming weg te scheppen. De oude Nederlandse volkswijsheid ‘zo traag als dikke stront door een trechter’ is hier wel passend.
Op dit Winklerplein is het al vele jaren maken en uiten van beloftes, ontbonden overeenkomsten, verrassingen van ondernemer of gemeente en dan weer nieuwe gesprekken. Ondernemers die al die tijd hun zaken draaiende proberen te houden, inwoners die gewoon boodschappen willen doen tussen al dit gesteggel door en een plein dat maar niet echt tot leven komt. Het zou echt het centrale punt van ons dorp kunnen zijn; die potentie is en blijft er. Maar betwijfel of ik dat ooit nog mee ga maken in mijn leven in dit dorp.
Natuurlijk is er ook goed nieuws om ons dorp meer te laten bruisen. Het Baggerfestival van 2027 staat al in de steigers, las ik. Altijd een leuk vooruitzicht waarmee Sliedrecht zich ook positief op de kaart zet in de regio. Ik wens de organisatie veel succes toe om ook met deze komende editie de mensen weer te verrassen. In de beginjaren ’90 werd het Winklerplein ook bij dit evenement betrokken, maar de laatste jaren is de keus geweest om dat niet meer te doen. Zo wordt ook het jaarlijkse leuke dorpsfeest Oktoberfest over 2 weken opnieuw aan de rand van Sliedrecht gehouden bij de Lockhorst. In 2019 werd dit feest voor de laatste keer midden in ons dorp gehouden. Helemaal begrijpelijk, maar wel erg jammer.
Heel soms verlang ik wel weer eens naar die vroegere tijden. Niet alleen omdat mijn leeftijd dat blijkbaar steeds meer met zich meebrengt, maar ook om het Winklerplein uit die jaren weer eens terug te zien. We hebben een prachtig groot plein in het centrum van ons dorp; daar zou het veel meer mogen bruisen van activiteiten. En dan bedoel ik niet een halve kermis zoals tegenwoordig, maar echt totaal benutten van de kracht van zo’n groot centraal plein. De oudere lezers weten nog wel de tijd van de televisieshow ‘Zeskamp’ (het latere ‘Spel zonder grenzen’) die op dit plein gehouden werd. En de prachtige taptoes en vrijmarkten rondom Koninginnedag kennen sommigen misschien ook nog wel. En ook als verzamelplaats van de door het dorp trekkende fanfarekorpsen met meelopende ouders en blije kinderen die zich hier verzamelden.
Vroeger was zeker niet alles beter, maar wel anders. En helaas zijn we veel mooie zaken van toen kwijtgeraakt in de loop der jaren. Juist ook op en in dit specifieke gebied.
Ik waardeer het om te lezen dat de gemeente de markt een nieuwe impuls wil geven met leuke acties en wat promotie. Maar trek het breder en gooi een lading smeerolie in de raderen van de ontwikkeling van dit geheel. Dat zou ons dorp pas ten goede komen.
Misschien is het gewoon tijd om eens echt door te pakken. Niet eindeloos praten over wat allemaal niet kan, naast alle bestaande regeltjes er nog maar een paar snel bij verzinnen, geld over de balk smijten, maar gewoon bouwen wat wel kan. Denk alleen al aan het intensieve overleg na de overeenkomst van juni 2022: talloze gesprekken, adviseurs, nieuwe voorwaarden … en uiteindelijk toch de ontbinding in september 2024. Met een verliespost van ongeveer €800.000 voor de gemeente. Correctie, voor jou als belastingbetaler.
Of aan de zienswijzen en procedures die nu nog steeds de schop in de grond voor Windroos ophouden. Want de utopie van 1 grote, gehele ontwikkeling kennen we ondertussen wel. Er moet aan de slag gegaan worden, juist met blok C, want als je iets niet met 1 grote stap kan behalen, moet je overgaan met kleine, hapklare stapjes. Maar ik ben bang dat we ook deze coalitieperiode niet echt vooruit gaan komen als ik de berichten zo lees. Maar laat me graag verrassen.
We baggeren al generaties lang vooruitgang voor heel Nederland, Europa en nog verder. Hoog tijd dat we diezelfde daadkracht eens positief inzetten op ons eigen plein.
Ik wens u allen een week met minder woorden en gesteggel en met meer schoppen in de grond toe.
Peter de Borst
verhalenverteller, spreker, woordkunstenaar en columnist bij GaafWoord
verhalenverteller, spreker, woordkunstenaar en columnist bij GaafWoord
Let op! Een column bevat altijd een mening en mag prikkelen. Dit artikel staat dan ook op de pagina Opinie. Elke lezer mag een column aandragen (let op: de column is echt een column en geen ingezonden brief).