“Ik ben even een boodschap doen,” roep ik nog terwijl ik de deur achter me dichttrek. Een kreet die u vast herkent. Boodschappen doen is gewoon, bijna vanzelfsprekend. Maar een boodschap brengen die ergens landt… dat is andere koek.
En precies dat doet MerweRTV. Geen zender die de wereld wil veroveren, maar een die nieuws, muziek en verhalen brengt over onze eigen dorpen en onze eigen mensen. Van hardrock tot country, van een kerkdienst tot de laatste lokale ontwikkelingen. En altijd dichtbij, herkenbaar en met grote toewijding gebracht. Ooit bewust geluisterd naar wat muziek vertelt? Verdriet en verlies, liefde, werk, geboorte en dood – alle facetten van het leven. Vroeger deed de dorpsomroeper dat. Die is al lang verdwenen uit ons straatbeeld.
Tegenwoordig worden we 24/7 volgepropt met boodschappen. Elke organisatie, elk bedrijf, elke influencer en elke politicus schreeuwt om aandacht. Vaak lijkt het meer op manipulatie dan op informeren. Sociale media laten ons – en vooral de jeugd – amper met rust. Wie er eenmaal aan proeft, komt er moeilijk vanaf. Vroeger had de huisvader zijn krant, zijn rookstoel en een baksie koffie. Een moment van rust. Nu moet alles real-time, altijd, overal en vooral snel. Al die boodschappen maken de mens onrustig, geprikkeld of gewoon moe. Vaak, zonder dat we het merken, raken we de controle over onze eigen tijd en aandacht kwijt.
Ik kies er soms bewust voor om de telefoon weg te leggen en alleen de lokale zender aan te zetten. Even ontspannen met boodschappen die geen onrust brengen, maar juist rust. Daarom ben ik blij dat onze MerweRTV nog bestaat. Maar er hangt een zware schaduw boven de zender. Misschien heeft u er al iets over gelezen.
De landelijke plannen zijn helder: van 225 streekomroepen naar maximaal 80. Een kaalslag. Bij ons heet de toekomstige club Prima Media. MerweRTV moet daar op termijn in opgaan. Samenwerking kán, maar de angst is reëel en terecht: dat het pure lokale dorpse geluid langzaam verdwijnt. Dat de herkenbare programmering, de lokale studio en de kerkelijke uitzendingen worden opgeslokt door iets groters, algemeners en grijzers. Kleurrijk wordt neutraal. En neutraal raakt niemand meer echt in mijn ogen.
MerweRTV heeft niet stilgezeten. Duovoorzitter Mirjam Lankreijer stuurde namens de omroep een stevige brief van acht pagina’s naar de colleges en gemeenteraden van Sliedrecht en Hardinxveld-Giessendam. Duidelijke voorwaarden en duidelijke vragen. Geen dwars liggen om het dwars liggen, maar een heldere boodschap: samenwerking is prima, zolang het niet ten koste gaat van wat van ons is. Afgelopen dinsdag sprak ze ook nog in bij de gemeenteraadsvergadering. Het is nu aan de politiek.
Gaan de colleges en raden van Sliedrecht en Hardinxveld-Giessendam dit stilzwijgend laten gebeuren? Of nemen ze de zorgen en voorwaarden van MerweRTV serieus en stellen ze eisen? Want een boodschap die straks van overal komt, raakt uiteindelijk niemand. Te veel lokale kleur verliezen maakt het geheel flets.
Dit gezegd hebbende… ik zet de lokale omroep nog even aan. Zolang dat pure lokale geluid er nog is. En zolang de gemeenteraden, de colleges én Prima Media de voorwaarden van MerweRTV niet serieus nemen, blijft de vraag hangen: willen we hier straks nog iets horen dat écht en herkenbaar van ons is – of alleen nog de algemene ruis?
Ik wens u een week vol echte lokale geluiden toe.
Zolang het kan.
Zolang het kan.
Peter de Borst
verhalenverteller, spreker, woordkunstenaar en columnist bij GaafWoord