COLUMN: ‘Het klopt dat het niet klopt’

Ik rij en loop graag door ons baggerdorp. Met mijn honden. Met mijn partner. En met mijn kleinkinderen als die lieverds weer eens op bezoek komen bij opa. Maar ook wel eens bewust lekker alleen. Soms met een doel, zoals naar de kapper, een winkel of andere gelegenheid. En ook wel eens lekker doelloos slenteren ter ontspanning. Dat laatste zouden eens meer mensen moeten doen, want wandelen en meters maken heeft vele positieve effecten op je gezondheid. Zowel fysiek als mentaal. 

 

Als je regelmatig door Sliedrecht loopt, zie en hoor je veel. En mijn goed ontwikkelde reukorgaan vangt regelmatig diverse geurtjes op. Denk bij dat laatste maar aan de opgestookte barbecues in de avonden, heerlijke bloesemgeur van bomen en planten, wietgebruik in geparkeerde auto’s op stille parkeerplekken, in parfum gedrenkte dames op een terras of langsrijdend op de fiets en helaas soms zo’n typische smerige geur die over de Merwede onze kant op waait. Waar zou die toch vandaan komen? Zeker als je ook nog eens op onregelmatige tijden en dagen door het dorp beweegt, krijg je veel mee van hetgeen hier gebeurt. En zo krijg je een goed beeld van hoe het met ons dorp gesteld is. 

 

Dan zie je vele ontwikkelingen. Je merkt veranderingen snel op, bijv. een boom die vorig jaar en dit jaar nog steeds geen bladeren heeft gekregen en dus gewoon rijp is voor vervanging. Je ziet zaken die helaas ons dorp er niet mooier en beter op maken. Losliggende tegels, overhangend groen, loszittende brugleuningen, scheve verkeersborden of irritant knipperende of geheel kapotte straatverlichting. Om deze observaties te melden, hebben we in Sliedrecht de laatste jaren een heus werkwoord voor uitgevonden. Dat moet je gewoon ‘even fixen’. En fixen betekent met de Fixi-app een melding maken bij de gemeente, zodat ze daarmee aan de slag kunnen gaan. Maakt u daar wel eens gebruik van? Heeft u er positieve ervaringen mee, of helpt ‘even fixen’ niet altijd in de praktijk? 

 

Van de week liep ik struinend door ons dorp en ben eerlijk gezegd maar gestopt bij het tot 10 tellen van de eventuele te maken fiximeldingen. Moet ik nu echt na zo’n ontspannende wandeling over onze stegen, stoepen en straten meer dan 2 handen vol gaan melden? Dit zijn geen incidenten meer, maar een patroon. Fixi-meldingen zijn voor incidentele zaken, niet voor structurele problemen. 

 

Zo zijn er in ons straatbeeld ook andere zaken die dat structurele probleem bevestigen. Zaken die al jaren bestaan en niet opgepakt worden door de gemeente. Kennen onze ambtenaren, bestuurders en politici ons dorp wel goed genoeg? Je mag verwachten van wel, maar dat vraagt dan ook om structureel achter het bureau vandaan te komen en zelf door het dorp te bewegen. Momenteel vindt er in de Staatsliedenbuurt een pilot met een buurtagenda plaats dit jaar. Dat is in de basis hoopgevend. Of is het gewoon weer een andere benaming voor de ooit georganiseerde buurtschouw, wijkbezoek of wijkschouw? En weten ze ondertussen al waarom die initiatieven toentertijd niet werkten? Want alleen een nieuwe benaming is namelijk geen garantie voor een betere uitkomst. 

 

Om het duidelijker te maken, geef ik u een aantal voorbeelden die ik al vele malen en lange tijd tegenkom tijdens mijn wandelingen door het dorp en die nooit opgepakt zijn door de gemeente op een of andere wijze. Niet omdat ze het niet zouden weten, maar omdat men er gewoon geen oog voor heeft. Omdat het geen prioriteit heeft of omdat het ze gewoon niet interesseert? Misschien is het zelfs wel een soort beroepsblindheid. Als iets al heel lang niet klopt, dan klopt het gewoon dat het niet klopt. Ja, lees die laatste zin nog maar eens een keertje. 

 

Ik zal u een paar voorbeelden geven. Een bushalte waar al vele jaren geen enkele bus meer bij stopt, omdat de halte al lang geleden vervallen is. Maar waar nu nog steeds een oude, nutteloze bushaltepaal negatief staat te schitteren. Kijk maar eens in de Lijsterweg aan de kant van de Tuinfluiterflat. Gewoon midden op straat als een soort museumstuk van de vergane gloriejaren van het OV in ons dorp. Of die eenzame korfbal speelpaal op een grasveldje die al vele jaren totaal genegeerd wordt door alle kinderen uit de buurt. Ik heb er nog nooit een kind zien spelen, en ik woon toch al vele jaren in deze wijk. De kleuren van deze ‘totempaal’ zijn ondertussen flets en verlopen en het nut is de gehele buurt al lang ontgaan. Locatie parkzijde aan de Zwaluwstraat. Ik zou zeggen: paal eruit en zet er een mooie boom in die meer pracht, praal en nut heeft dan dit oubollige speeltoestel. Er staat nog zo’n verlopen bushaltepaal halverwege de Rembrandlaan. Steeds weer oppassen geblazen bij het openen van je portier, als je netjes uit wilt stappen op de parkeerplek. De totaal nutteloze en onthoofde paal staat daar een beetje irritant te wezen en geeft alleen maar risico op deuken en butsen. Bovenaan de Geulstraat wijst een bordje dat je linksaf moet om bij de waterbus te komen? Dat de waterbus al sinds 6 oktober 2025 niet meer actief is in ons dorp, moet je dan ook maar toevallig weten. En dan heb ik het nog niet eens over de nu dus nutteloze waterbushalte. 

 

En zo kan ik nog wel even doorgaan. Een scheve verkeersspiegel die al jaren de verkeerde kant opkijkt, een bankje waarvan de leuning al zo lang ontbreekt dat niemand meer weet dat die er ooit zat, of een stuk groen dat is verworden tot een soort niemandsland van onkruid en zwerfvuil. Stuk voor stuk zaken die allang niet meer ‘even te fixen’ zijn, maar die stilletjes zijn opgenomen in het normale straatbeeld. Alsof we collectief hebben besloten: het is er nu eenmaal, dus het hoort erbij. 

 

Maar hoort het erbij? Of is het precies zoals de titel van deze column al aangeeft? En dan is het toch echt tijd dat mensen die daarvoor verantwoordelijk zijn en betaald worden, er eens goed naar kijken. Niet vanachter een bureau of via een app, maar met de voeten in de straten, stegen en stoepen van ons baggerdorp. Met de voeten in de spreekwoordelijke bagger! 

 

Dus beste bestuurders, ambtenaren en raadsleden: kom eens vaker van achter dat bureau vandaan. Loop een rondje. Ruik de wietlucht, zie de paaltjes die niemand meer nodig heeft, ontwijk overhangend groen en doe je voordeel ermee. En pak dan niet alleen de losse tegels op, maar juist ook die structurele dingen die al jaren ‘schreeuwen’ dat ze er niet meer horen en overbodig zijn. Want een dorp dat je echt kent, waar je hart voor hebt, laat je toch niet verworden tot een openluchtmuseum van vergeten objecten? 

 

En zolang als ze het zelf niet zien of willen zien, moeten wij als bewoners toch maar blijven melden. Niet omdat Fixi een structurele oplossing is, maar omdat we als inwoners weigeren te wennen aan datgene wat allang niet meer klopt. 

 

Beste lezer, ik wens u veel wandelplezier in ons mooie dorp toe. En vergeet nooit om tussen alle lelijkheden, achterstallig onderhoud en issues altijd het mooie te blijven zien. Het is soms een kunst, maar wel eentje die het leven mooier maakt.

 

Peter de Borst 
verhalenverteller, spreker, woordkunstenaar en columnist bij GaafWoord