SLIEDRECHT – Sportschool Budokai Wor aan Prof. van Musschenbroekstraat 4 is afgelopen weekend flink in de prijzen gevallen tijdens de Spaanse kampioenschappen. Ruim 320 karateka’s uit 24 landen deden mee aan dit prachtige evenement met gedeelde passie: Kyokushin karate (Full contact karate). Budokai Wor bracht vijf klaargestoomde deelnemers in het Nederlands team naar Spanje met 5x podium. Twee keer goud, één keer zilver en twee keer brons.
Wor licht ‘de vechters’ eruit. Neem bijvoorbeeld Shane Akse. “Onze jongste vechter binnen Budokai Wor, stapte de mat op met minder wedstrijdervaring dan de meesten. Maar hij heeft iets wat je niet kunt trainen: en dat is karakter. Hij geeft niet op. Ook niet als het zwaar wordt. Dat is Kyokushin karate. Zijn derde plaats voelde als goud, omdat ik zag hoeveel hij overwon in zichzelf dit weekend”, stelt Wor. En Annelieke Hovestadt. Wor: “Altijd bereid om te leren, altijd aanwezig, trainen wanneer anderen rust nemen. Discipline, toegewijd, soms keihard voor zichzelf. Wat is zij gegroeid, niet alleen als vechtster maar als mens. Haar derde plek was geen toeval. Het was het resultaat van maanden investeren, wanneer niemand kijkt.”
Ook noemt hij Kyan & Liam Wor. “De gebroeders Wor… “Samen naar de finale. Als coach probeer je rustig te blijven. Als vader voel je alles tegelijk. Trots, spanning en bescherming. Liam vocht sterk, beheerst en met lef. Maar ja… als je tweeling bent en precies even groot en zwaar, dan kan het gebeuren dat je tegenover elkaar komt te staan. En dat gebeurde, in de finale kwamen ze elkaar tegen. Na een mooie partij tegen een jongen uit Zuid-Amerika. Kyan liet een enorme ontwikkeling zien, rust bewaren, kijken, doseren. Iets waar we het afgelopen jaar zo hard aan hebben gewerkt. Hij pakte goud en zijn broer Liam zilver. En na de emotie, na de spanning, zag ik wat mij het meest trots maakt: een knuffel. Een kus. En de woorden: “We waren allebei toch goed?” Dat is groter dan winst. En echte broederliefde. Een super mooie ervaring voor de jongens. En ja, de medaille moest mee naar school.”
Respect
Over Tijs van Heteren zegt Wor: “Wat kan ik zeggen. Vier partijen. Vier keer overtuigend beslist met knock-outs. Explosief, zuiver en gefocust gevochten. En dat met weinig wedstrijdervaring. Maar wat dit weekend écht bijzonder maakte, waren de privégesprekken buiten de mat. Over kracht vinden als het leven je uitdaagt. Karate leert je vechten. Het leven leert je volhouden. Jij doet allebei. En dat raakt me diep. Wat een respect heb ik voor jou en je directe familie/omgeving.”
Maar dit weekend ging volgens Wor over meer dan sport. “Het ging over karakter. Over samen reizen, lachen en spanning delen. Over elkaars verhalen kennen. Over groeien — als vechter, als leraar, als ouder en als mens”, legt hij uit, “Ik wil dan ook in het bijzonder Shihan Ger Hoogeveen en Sempai Lio Zee danken voor hun inzet als coaches. Ook gaan mijn felicitaties uit naar alle andere Nederlandse deelnemers, die meededen.” Voor Dennis Wor persoonlijk was dit ook een bijzonder weekend. “Als jonge jongen fietste ik met mijn sporttas naar de dojo. In een jeugd met ups en downs was dat mijn veilige plek. Daar leerde ik discipline, respect en doorzettingsvermogen. Na heel veel jaar intensief trainen was het de tijd om mijn eigen dojo te openen. In 2014 opende ik mijn dojo. Een klein zaaltje. Soms twijfels of we de huur konden betalen. ’s Ochtends vroeg werken, ’s avonds lesgeven. Dag in dag uit. Niet omdat het moest — maar omdat het voelde als mijn missie. Inmiddels telt de sportschool in Sliedrecht ruim 300 leden. En hebben we een prachtige eigen accommodatie aan de Prof. van Musschenbroekstraat.” Een dojo waar je al terecht kan vanaf de leeftijd van vier jaar.
Met trots aangenomen
Vorig jaar kreeg Wor (op de foto hieronder derde van links, met zijn tweelingzoons naast hem) het telefoontje dat ik bevorderd zou worden binnen de WKB (World Kyokushin Budokai , de wereldwijde karatebond). “Trots, maar ook onzekerheid. Een 5e dan is een eer. Ben ik er klaar voor? Ben ik goed genoeg? Ik stelde het uit en wilde graag wachten! Na veel gesprekken en veel nadenken besefte ik iets belangrijks: je kunt het nooit voor iedereen goed doen. Er zullen altijd mensen aan de zijlijn staan met een mening. De wel bekende Facebook handhavers. Maar de mensen die er écht toe doen — mijn gezin, familie, mijn leerlingen, organisatie en mijn directe omgeving — staan altijd achter mij. Dit jaar heb ik mijn bevordering wel met trots aangenomen. Niet als eindpunt. Maar als beginpunt. Een hogere graad betekent niet dat je er bent als leraar. Het betekent dat je nóg harder moet werken! Een zwaardere rugzak. Dat je een voorbeeld moet zijn voor je leerlingen. Dat je blijft leren en dat je nederig blijft. Wat ik dit weekend voelde, is waarom ik ooit begon. Waarom ik bleef. En waarom ik doorga. Dankbaar, trots, emotioneel, maar vooral gemotiveerd om samen verder te bouwen aan de organisatie en met mensen die dezelfde normen en waarden met zich meedragen”, vertelt Wor, “Een 5e dan halen is haalbaar. Een 5e dan zijn is heel hard werken. Ik wil dan ook Kancho Pedro Roiz, Shihan Daniel Sánchez, de board van World Kyokushin Budokai bedanken voor het vertrouwen.”
