(Stockfoto)
Je zou kunnen stellen dat de gemeenteraad van Sliedrecht wel erg in oude gewoonten blijft hangen. Maar erger nog besluiten neemt, dus geld uitgeeft, zonder er goed over na te denken. Neem nu het besluit om een Geldkrant uit te geven. Indieners waren SGP-ChristenUnie Sliedrecht en PRO Sliedrecht.
Als je iets wilt communiceren, dan moet je nadenken wat je wilt communiceren, wie je wilt bereiken, hoe je de mensen wilt bereiken en wanneer.
Zonder onderzoek of een Geldkrant zijn doel bereikt en dus de doelgroep heeft de gemeenteraad van Sliedrecht ingestemd met een huis-aan-huisbezorging van de papieren inf0rmatiekrant.
Algemeen bekend is dat ‘papier’ jongeren nauwelijks of niet bereikt en er is maandag 8 juli 2024 tijdens de behandeling van de motie tijdens de algemene beschouwingen door de raad niet besloten voor een digitale uitgave.
Alle politieke partijen uitgezonderd de lokale politieke partij Slydregt.NU (stemde tegen) en de VVD (stemde voor) schaarden zich achter de motie om de Geldkrant uit te laten komen en deze huis-aan-huis te laten verspreiden.
Zonder onderbouwde argumenten of onderzoeksgegevens schrijven de indieners, dat ze zien dat:
- er een groeiende vraag is naar ondersteuning door inwoners die te maken hebben met financiële zorgen
- informatie over ondersteuning op verschillende plaatsen te vinden is, waardoor inwoners niet altijd de juiste informatie ontvangen.
De indieners denken dat:
- inwoners bij herhaling geïnformeerd moeten worden waar zij om hulp en ondersteuning kunnen vragen;
- een folder met duidelijke informatie daarbij helpend kan zijn.
Dus op basis van ‘zien’ en ‘denken’ besluit de gemeenteraad geld uit te geven voor een geactualiseerde Geldkrant. Hoeveel het gaat kosten is nog niet eens vastgesteld, maar de Geldkrant komt er.
Zonder onderzoek of de vorige een effect heeft gehad? Zonder na te denken of onderzoek te doen of de inwoners op zo’n krant zitten wachten? Zonder misschien te beseffen als raad hoe belerend het tegelijkertijd is met het schuddende vingertje naar ons inwoners (als je daarvoor gevoelig bent? Zonder mogelijk te beseffen dat je alleen een groep bereikt die papier leest.
De basis van onderzoek doen vooraf ontbreekt en het college geef je als raad dus in feite mee ‘geef maar geld uit. Wie weet, bereik je wel iemand. Al is dat er maar 1!’
Je dringt hem bovendien op bij iedereen. Gevraagd is aan het college om ‘deze in 2025 huis-aan-huis te verspreiden zodat iedereen, ook inwoners met een ja-/nee- en een nee-/nee-sticker deze ontvangen’.
Wat ben je dan voor een gemeenteraad? In ieder geval niet ieders volksvertegenwoordiger! Je werkt mee aan kostenverhogende uitgaven (zonder… ik noem het maar weer onderzoek) en deze kosten te dekken uit de beschikbaar gestelde middelen uit de meicirculaire armoede en schulden.
Hoe kan het dat geen van de raadsleden een vraag stelde? Op basis van ‘zien’ en ‘denken’ wordt besloten.
Ongelooflijk!
En in hoeverre loop je instanties die mensen met geldzaken helpen door deze gemeentelijke Geldkrant voor de voeten, want de woorden ‘Sociale Dienst Drechtsteden’ en het woord ‘Bonkelaarhuis’ zijn niet gevallen.
Zonder bovendien te verwijzen naar de podcast Het Bonkelaarhuis, die wordt gemaakt door Het Bonkelaarhuis, de gemeente Sliedrecht en online krant Sliedrecht24. De eerste podcast ging nota bene over… Financiën. Nog geen opmerking erover of verwijzing. Weten de raadsleden überhaupt dat de gemeente in de podcast meedoet? (De podcast staat onderaan deze pagina)
Peter Donk
Let op! Een column bevat altijd een mening en mag prikkelen. Dit artikel staat dan ook op de pagina Opinie. Elke lezer mag een column aandragen (let op: de column is echt een column en geen ingezonden brief).