(Foto Hans van der Aa / Sliedrecht24)
Drommels, drommels…
Voor het werk ga je op je niet al te beste fiets naar het station. Hij rijdt nog, je tweewieler, maar is niet al te best meer. Maar goed genoeg om even richting het station te gaan en deze daar te stallen. Je stapt op de trein. Voor een aantal maanden moet je voor het werk naar het buitenland en dan zet je niet al te graag een nieuwe, goed ogende, fiets in het rek.
Maar dan komt de ‘fietspolitie’ van de gemeente Sliedrecht voorbij. De labeluitdelers, de fietswrakkencontroleurs en die zien jouw fiets daar staan. Hangen er een label aan met daarop voor donderdag 17 december 2020 weghalen. Gebeurt dat niet? Dan wordt deze na donderdag 4 maart 2021 vernietigd!
Al deze informatie krijgt de bewust eigenaar van dit fietswrak niet mee. Hij zit ondertussen tot eind maart 2021 voor werkzaamheden in het buitenland.
Bij terugkomst zijn de rapen gaar! “Waar is mijn fiets? Wie heeft zijn fiets meegenomen? Toch niet de fietswrakkencontroleur? Drommels…
Het kan zo maar een logisch verhaal zijn…
De gemeente Sliedrecht haalt zich telkens veel werk op de hals met het labelen van fietsen en deze uiteindelijk verwijderen, opbergen en vervolgens vernietigen. In de laatste week van november 2020 zijn ruim honderd ‘fietswrakken’ gelabeld.
Niet duidelijk is waarom de gemeente Sliedrecht telkens zoveel tijd steekt in het labelen van fietsen, die als fietswrakken worden omschreven. Ook is niet bekend wat de gemeente onder een fietswrak verstaat. Voor de eigenaar kan het tenslotte een bruikbare fiets zijn. Mogelijk dus neergezet om te gaan werken voor een langere periode in het buitenland.
Bekend is dat mensen geen nieuwe fiets bij een station stallen. Waarom stelt geen enkel raadslid eens een vraag over de wijze waarop dit om de zoveel tijd gaat in Sliedrecht. Dat je oude fietswrakken uit je dorpsbeeld wil hebben tot daartoe. Waarom horen we nooit een vraag wat de gemeente bezielt? Waarom wordt er niet verder nagedacht, nagevraagd en uitgezocht waarom er telkens zo veel fietswrakken zijn, zoals nu weer bij de stations.
Er zijn echt meerdere redenen waarom mensen bijvoorbeeld bij een station in Dordrecht of Gorinchem een oude fiets neerzetten. Bijvoorbeeld om er de volgende dag op naar school te gaan en de oude fiets te pakken op een volgend station. Verschillende scholieren doen dat zo. Andersom gebeurt dat ook door reizigers die vanuit een andere gemeente naar Sliedrecht komen (de labelacties dus niet volgen) om hier te werken of te leren. Bekend als de stationsfiets!
Ik verklaar de opdrachtgevers voor het labelen, – is dat het College van B & W? – een beetje voor gek. Opruimen prima. Maar soms kan het ook anders. Denk eens na waarom mensen een oude fiets ergens kunnen neerzetten. Voor alles is een reden!
Beperk dit soort acties. Drommels…
Peter Donk
Let op! Een column bevat altijd een mening en mag prikkelen. Dit artikel staat dan ook op de pagina Opinie. Elke lezer mag een column aandragen (let op: de column is echt een column en geen ingezonden brief).