SLIEDRECHT – ‘Denk je dat er geluisterd wordt? Ze lachen je alleen maar uit hoor!’ Voor fractievoorzitter Peter de Borst (PRO Sliedrecht) naar aanleiding van de protestactie Retour Afzender aanleiding om te reageren op deze reactie, en andere negatieve reacties geuit bij verschillende media na berichtgeving. “Deze reacties vind ik allemaal prima, ieder heeft recht om te roepen wat ie wilt. Wel jammer dat een groot deel iets roept zonder feiten te weten, zonder zich te verdiepen in de materie en zeker zonder mijn persoon of de anderen te kennen die zich inzetten voor andermans gezondheid”, schrijft De Borst op het social mediakanaal Facebook van zijn partij.
Peter de Borst noemt het blijkbaar van deze tijd. “En hebben veel mensen het nodig om online zich zo te uiten. Of dat compensatiegedrag is, projectiegedrag, dom gedrag of een andere insteek, dat weet ik niet, maar wel typerend voor veel zaken die tegenwoordig langskomen via de online media. Roepen om te roepen. Schelden om te schelden. Treiteren om te treiteren.” (Foto gemeente Sliedrecht)
Meestal reageert hij niet op dit soort berichten en reacties. De Borst: “Want degene die zo reageren zitten namelijk niet te wachten op mijn reactie. Het wordt dan aangegrepen om er nog eens een flinke portie woorden eroverheen te gooien (olie op het vuur effect) Veel mensen willen geen uitleg, geen feiten, geen inhoudelijk gesprek. Daarom reageer ik ook niet zo vaak. Maar dit keer besloot ik wel te reageren op de twitter reactie.”
Vergrootglas
Het enige waar Chemours gevoelig voor is en last van heeft, is volgens De Borst naming and shaming. “Dat raakt hen weet ik uit verleden, uit ervaringen en uit zeer betrouwbare bronnen. Als Anton (van Rees – red.) en ik enige jaren geleden ons mond hadden gehouden, de media niet hadden bestookt, thuis waren gebleven en alleen maar langs de zijlijn waren blijven mopperen dan was het nog steeds een Sliedrechts probleem in plaats van dat het frequent in de media is, in Tweede Kamer wordt besproken. Als je je verdiept en ziet hoeveel effect het heeft gehad en hoeveel minder er al uitgestoten mag worden tov 2015 dan is het voor mij zeker geen verloren zaak of verloren tijd en energie. Ze liggen nu onder een vergrootglas, directieleden en woordvoerders zijn al opgestapt of weggestuurd door het bedrijf omdat ze faalden om de gemoederen te temperen en voldoende mooi weer te spelen naar media en overheden toe. Provincie is scherper gaan vergunnen en controleren. Dat doen ze niet uit zichzelf helaas, dat doen ze omdat er mensen zijn die constant de vinger op de zere plek leggen, vragen stellen, media opzoeken, protesten organiseren en belangrijkste…..volhouden en zich niets aantrekken van lachende managers of de zwijgende massa”, schrijft De Borst.
Onverschillig
Hij zegt te hopen dat ze nu lachen om deze actie. De Borst: “Want zo begon het in 2015 ook toen Anton en ik de eerste keren ons lieten horen. Lachen betekent dat ze je zien, horen en weten dat je er bent. En geloof me…het lachen van hen anno 2019 is al vele malen anders dan het lachen in 2015. (Boer en kiespijn) en ik blijf doorgaan tot hun het lachen vergaat. Andere mensen vragen of we niets zinnigers te doen hebben lees ik. Die mensen beseffen niet en verdiepen zich ook niet in de materie van PFOA, GenX, DMAc en alle andere troep die chemiebedrijven DuPont en Chemours over ons uitstoten. Het is precies dezelfde reactie van mensen die geuit werd tijdens de gehele ellende die we zagen met de Derde Merwedehaven. Ook toen bleef de massa onverschillig langs de zijlijn staan en vroegen of de protesteerders niets zinnigs te doen hadden. Ik vind het wel zeer zinnig om voor andermans en eigen gezondheid op de barricade te gaan. Of ik met deze reactie olie op het vuur heb gegooid, iemand een spiegel heb voorgehouden, iemand monddood heb gemaakt of dat het tegen dovemansoren was……ik weet het niet. Maar dit keer besloot ik eens wel te reageren.”