door Peter Donk
DORDRECHT / SLIEDRECHT – Sneeuw en gladheid deed mogelijk een groot deel van de mensen, die zaterdagmorgen 3 januari 2026 voor de poort van chemiebedrijf Chemours aan de Baanhoekweg wilden gaan demonstreren, tegenhouden om op pad te gaan. Toch kwamen zo’n 100 tot 150 mensen wel opdagen bij het 300e emmertjesprotest in de strijd voor ‘nul uit de pijp’ bij de chemiereus. Voor hen waren er oliebollen en toespraken.
Er werden herinneringen opgehaald en plannen gepresenteerd. Meerdere keren schalde het aanwezige publiek de kreet ‘wij gaan dit winnen!’. Bovendien stonden er symbolisch 300 stoelen uitgeklapt voor 300 zaterdagen protest. (Foto Peter Donk / Sliedrecht24)
Tekst gaat verder onder foto.
Hoewel een aantal politieke partijen aanwezig was (zij die erg elke zaterdag bij zijn – red.), liet een groot aantal zittende politici en bestuurders hun neus er niet zien. Net als iedere zaterdagmorgen werd tegen de uitstoot van het bedrijf pal aan de overzijde van de rivier voor de dorpen Sliedrecht en Papendrecht gedemonstreerd met spandoeken en borden. Veel mensen willen dat de uitstoot onmiddellijk stopt. Er dreigen ondertussen weer nieuwe verlengingen voor de vergunning van het bedrijf (door de Provincie Zuid-Holland), terwijl juist in Frankrijk strengere PFAS-regels van kracht zijn geworden.
Tekst gaat verder onder foto.
Joop
Onder de sprekers was Annemarie Keesmaat, dochter van wijlen Joop Keesmaat (foto onder) die zich jaren heeft ingezet voor ‘nul uit de pijp’. Zij bedankte de aanwezigen voor hun komst. “Hartverwarmend dat mijn vader zoveel mensen heeft geraakt en gemist wordt. Ik mis hem ook. Nu al zeven maanden, één week en zes dagen”, sprak ze.
Tekst gaat verder onder foto.
Hardhorend
Protestleider Kees van der Hel noemde de mensen die zijn weggevallen gedurende de protestjaren, zoals in herinnering Bram de Winter. “Driehonderd zaterdagen lang hebben we gezegd…tot hier en niet verder. En kijk eens om je heen – we staan er nog steeds. Sterker dan ooit. Wat wij samen hebben gedaan, is allesbehalve klein. Wij hebben PFAS onuitwisbaar op de kaart gezet als wat het is: een van de grootste gezondheidsrampen van onze tijd. Niet vaag, niet technisch weggemoffeld, maar helder en menselijk. Iedereen weet het nu. En wie het niet weet, wíl het niet weten. De feiten zijn keihard. Het kost een eeuwigheid om PFAS weer uit het milieu te krijgen. En het is in een paar tientallen jaren erin gepompt. Bewust. Structureel. Onder andere door Chemours, hier achter deze poort. Dat is geen ongeluk nee, dat is beleid! En het wrange is….zij zien nog steeds niet wat voor monster ze hebben gecreëerd”, aldus Van der Hel, die verwees naar anderen die ‘het wél begrijpen’ als een 3M, BASF, Solvay. Van der Hel: “Die draaien bij. Merken als Tefal, Ikea, Keen Footwear, Levi’s en Patagonia hebben PFAS uitgebannen of zijn daar volop mee bezig. Het kán dus wel. Wie zegt van niet, kiest gewoon voor winst boven gezondheid. Zo simpel is het. Ook hier, in ons eigen kleine landje, verschuift er eindelijk iets. Steeds meer politieke partijen zien de enorme schade van PFAS voor onze gezondheid. En vandaag staan hier ook vertegenwoordigers vanuit de politiek bij ons. Dat is geen toeval. Dat is het resultaat van 300 zaterdagen vasthoudendheid.”
Tekst gaat verder onder foto.
Blijkbaar werkt volhouden volgens Van der Hel toch beter dan wegkijken. “Deze beweging had nooit bestaan zonder mensen die voorop durfden te lopen. Zonder Bram de Winter, medeoprichter van Gezondheid voor Alles. En zonder Joop Keesmaat, oprichter van Stichting Stop PFAS, Stop Chemours, en onvermoeibaar mede–actievoerder. Helaas ons ontvallen aan de slopende ziekte! Met diep respect denken we vandaag aan hen beiden. Zonder Bram en Joop was de wereld nog lang niet zo geïnformeerd geweest als nu. Hun stem klinkt hier nog steeds. In elke actie– in elk bord en in elke stap die we zetten. Zij verdienen meer dan herinnering. Zij verdienen een ‘Forever Memorial’ (hetgeen een totaal andere lading heeft dan ‘Forever Chemical’ – red.)! En misschien is dit wel de mooiste vorm daarvan: dat wij doorgaan. Wij gaan stug door. In de geest van Bram en in de geest van Joop. Met dezelfde vastberadenheid en dezelfde rechtlijnigheid. Ons doel is helder. Niet morgen! Niet later! Maar uiteindelijk zeker nul uit de pijp. En laten we eerlijk zijn: met 300 zaterdagen achter ons, met de waarheid aan onze kant, met steeds meer steun om ons heen, is er eigenlijk nog maar één conclusie mogelijk.” Vervolgens schalden de demonstranten ‘wij gaan dit winnen!’. Zaterdag 10 januari 2025 om 10.30 staat op deze plek weer een protest gepland…
Wat een Helden!
Diepe buiging en respect voor deze Doorzetters, die al 300! keer voor uw en onze gezondheid daar in Dordrecht strijden. Nog immer gaat de vervuiling door, ongelooflijk toch! Als de BV NL nu eens zou doorpakken zoals Frankrijk en Denemarken kan er eens begonnen worden met opruimen als dat ooit gaat lukken.